Sten blijft ver van het niveau van King

"..Deze thriller doet me aan Stephen King denken en heeft me van de eerste tot de laatste bladzijde gegrepen..."
Aldus één van de aanprijzers op de achterflap.

Veelbelovend, zeker in combinatie met synopsis, de bevolking van een Zweeds dorp is in de jaren vijftig zomaar ineens verdwenen.

Mij viel het tegen, alleen het onderwerp doet denken aan Stephen King, voor de rest had het wat mij betreft niet veel met Stephen King te maken.

Het wordt verteld in drie vormen, de hoofdstukken zijn getiteld NU, TOEN en er zijn nog een paar hoofdstukken waarin een aantal brieven meer duidelijkheid moet verschaffen.

NU is in de ik vorm, Alice gaat met 4 vrienden op onderzoek uit in het dorp, wat ook nog eens in the middle of nowhere ligt. Er gebeuren een aantal raadselachtige dingen, maar het duurt verrekte lang voor er echt wat meer gebeurt dan wat heen en weer geloop door het verlaten dorp. Maar dat is niet het ergste. Wat mij meer stoorde is het totale gebrek aan diepgang, de personages gaan nooit leven en wat ze overkomt is daardoor nooit echt erg, het zal allemaal wel is de heftigste emotie die het mij ontlokte. Daarnaast is Alice, de hoofdpersoon, een zeikerig typ, haar metgezellen zijn een stel bordkartonnen bijfiguren die nooit gaan leven, kortom dat kan Stephen King duizend keer beter.

TOEN is het verhaal in de jaren '50 verteld door de overgrootmoeder van Alice. De verhouding NU vs TOEN is ongeveer 75/25%, dus zoveel tijd krijg je ook niet in het verleden. Op zich is het allemaal best aardig bedacht, maar ik vond het vrij slecht uitgewerkt. Het gebeurt maar het hoe & waarom blijft op de achtergrond. Had Camilla Sten dat nou even flink uitgewerkt, ook daar haar karakters vlees en botten, een geschiedenis gegeven die wat verder ging dan een vlot en summier verhaaltje, dan had het best wat kunnen worden.

Al met al is het best een aardig verhaal, er zijn nogal wat minpunten, maar op zich is het idee niet slecht en ondanks de gaten die in het plot te schieten zijn leest het allemaal wel vlot weg en is er wel een sfeertje van enige spanning. Al is het wel jammer dat je al vrij vlot kunt raden wat er zich af heeft gespeeld en daardoor is het allemaal een stuk minder mysterieus dan het had moeten zijn. Uiteindelijk meer een doorsnee thriller dan een mysterieus griezelverhaal, want qua griezelen valt er vrij weinig te beleven.

Als deze Zweedse (die de grootste belofte wordt genoemd en meer van zulke ronkende onzin) weer een boek schrijft ga ik het niet lezen. Een magere voldoende, een 5,5, meer heb ik er niet voor over.