Klappen krijgen

Aan de recensies (niet allemaal, sommige) te zien is dit niet een typisch Hebban (lezers en lezeressen) boek. Verbaast me ook niet. Het is rauw en hard. Als het leven in het koude en harde USA. Meisjes die om wat voor reden dan ook zich in het boksen hebben gestort. Fragmenten van hun leven, verleden, heden, toekomst, komen in flarden en schetsen een beeld van kinderen die het om wat voor reden zwaar hebben, klappen hebben gekregen. Rauw en hard als het leven. Geen diepgang lees ik in sommige recensies. Dan heb ik een ander boek gelezen, nou ja, totaal anders ervaren.

De totale leegte van het toernooi, de vervreemde meisjes, de zuipende en vretende coaches, een jury die er alleen zit voor het geld. een lege bokszaal met nauwelijks publiek. De overgave van 8 meisjes die alles geven om iets te zijn. Of iets te vergeten. De subtiel, soms bijna terloopse gebeurtenissen die hun getekend hebben. En dat in een geweldige stijl, prachtige observaties en je reinste fijnschrijverij.
The ugly America.

Erg van genoten.