Sterk verhaal dat goed is uitgewerkt

De inwoners van Bird Street in Lock Haven, Washington, zijn de gelukkigsten van de wereld. Alles zit hun mee, zowel financieel, wat betreft hun gezondheid, als wat betreft hun carrière. Maar al die voorspoed komt tegen een prijs. In november moet de schuld ingelost worden. Dan breken de Donkerder Dagen aan, en komt de Accountant ze innen. In de bossen achter hun huis moeten ze dan een menselijk offer brengen. Hoe langer ze daarmee wachten, hoe erger hun tegenspoed wordt. In november 2022 lukt het maar niet om een geschikt slachtoffer te vinden. Met alle gevolgen van dien. Thomas Olde Heuvelt (1983) voorstellen hoeft wellicht niet meer. Zelfs wie niet van horror houdt, kent de naam ongetwijfeld sinds Stephen King in eigen persoon HEX met één eenvoudige tweet de bekendheid in hielp. Niet dat hij voordien onbekend was, want hij had al een Hugo Award op zak met een kortverhaal en won al tweemaal de Harland Awards (toen nog Paul Harland Prijs). HEX betekende zijn internationale doorbraak, maar de daarbij horende verplichtingen en druk zetten ook een rem op zijn schrijven. Het duurde een zestal jaar voor de eerstvolgende volwaardige roman verscheen, maar sindsdien lijkt de motor weer flink te draaien. November bestaat uit twee delen waarvan het eerste zich voornamelijk in november 2022 afspeelt. Hierin leren we de bewoners van Bird Street kennen, waarbij de aandacht vooral gericht is op de familie Lewis da Silva. Dit modelgezin – vader, moeder, dochter, zoon – bewoont een van de vijf huizen in de straat en dat is bovendien een van de twee die aan het bos grenzen waar jaarlijks het menselijke slachtoffer dient te worden geofferd. Dit eerste deel draait erom dat dat dit jaar grondig foutloopt en dat de kinderen dingen te weten komen die ze normaal gesproken pas horen als ze zestien zijn, het jaar waarin ze ingewijd worden in het geheim en de rituelen. Het enige wat ze tot dan horen te weten is dat deze maand elk jaar een lockdownmaand is, waarin bovendien alle spiegelende oppervlakken bedekt worden of mat gemaakt. Het is een vrij spannend deel, alle elementen zijn goed gedoseerd, en het is heerlijk om te lezen. In het tweede deel lezen we eerst enkele kortere fragmenten die zich afspelen in de periode erna, waarna de auteur ons snel meeneemt naar november 2023. De rampspoed van november 2022 is niet helemaal vergeten, maar dankzij een gedegen voorbereiding hebben de bewoners in oktober al een offer klaar en zien ze de periode met vertrouwen tegemoet. Alleen loopt het niet zoals verwacht. Dit tweede deel is iets minder spannend dan het eerste, maar blijft goed en boeiend, en kent bovendien een onverwacht en uitstekend einde. Sinds HEX wordt Olde Heuvelt de Nederlandse Stephen King genoemd. Die vergelijking was begrijpelijk, want HEX was wellicht het eerste verhaal van een Nederlandse horrorauteur dat aan King deed denken. Stijlgewijs dan, want hoewel het een goede en originele plot had, was het toch nog vrij onvolwassen. Echo en Orakel doorstonden de vergelijking helemaal niet. Echo was stukken volwassener, maar de horror viel tegen, en Orakel lag in de lijn van HEX, met voldoende horror maar te immature personages en een plot die naar het einde wat ging aanslepen. November echter is het eerste boek waarmee je de lezer in de luren kan leggen. Voorzie het van een cover met Kings naam erop, en veel lezers zullen ook werkelijk geloven dat King dit zelf geschreven heeft. Het bevat diezelfde horror, en de mooi uitgewerkte personages zijn diep geworteld in de Amerikaanse cultuur. Ook de achtergrond is “vol”, met heel wat kleine details die typisch zijn voor Amerika en die ervoor zorgen dat alles tot leven komt, een eigenschap die ook in de boeken van Stephen King zo sterk uit de verf komt. Men krijgt zelfs de indruk dat er bewust toegewerkt werd naar een King-stijl-boek. Er is immers geen King fan die bij het zien van het plaatsje Salem, Oregon níet aan King’s Salem’s Lot in Maine moet denken, om maar één voorbeeld te noemen. Dat is leuk voor King fans, maar het is te voorspellen dat sommige lezers hierover zullen vallen en Olde Heuvelt kopieergedrag zullen verwijten. Voor zowel de pro's als tegens valt iets te zeggen. Eén ding blijft storend in alle boeken van Olde Heuvelt, en dat is het overdadige en overbodige gebruik van Engelse woorden en uitdrukkingen waarvoor prima Nederlandse alternatieven bestaan. In Echo en Orakel was de hoeveelheid Engels soms tergend irritant. In November heeft de schrijver zich beter weten te beheersen, maar toch bevat de tekst nog altijd te veel Engels. (Waarom Scrooge McDuck gebruiken als iedereen hem bij ons kent als Dagobert Duck, bijvoorbeeld?) Het valt op dat Olde Heuvelt dat des te meer doet als personages die dan praten of de aandacht hebben, jonger zijn. Misschien vindt hij het hip, maar eigenlijk is het behoorlijk irritant. Omdat de auteur zich dit keer min of meer weet in te houden, en omdat niet al het Engels gezien de plaats van gebeuren overbodig is, blijft de irritatie dit keer gelukkig wel beperkt en doet het niets af aan de kwaliteit van het boek. November is een voorlopig nieuw hoogtepunt in de schrijfcarrière van Olde Heuvelt en is zijn vijf sterren meer dan waard. Een observatie: in het boek speelt Jerry Lee Lewis een kleine rol in de zomer van 2023. Drie dagen voor de release van het boek overleed de zanger echter, waardoor het boek niet meer klopt. Ik vraag me af wat Thomas Olde Heuvelt dacht toen hij dat vernam… Een andere observatie: in het boek komt The Late Show met James Corden voor. Hoort dat niet The Late Late Show te zijn? Een laatste observatie: in het verleden heb ik me wel eens gestoord aan uitgeverijen die in een boek waarin zelfmoord voorkomt, nuttige informatie aangaande zelfmoordpreventie toevoegen voor Nederland. Het boek wordt gretig verkocht in Vlaanderen, maar even de Vlaamse informatie erbij plaatsen, is blijkbaar te veel moeite. Niet zo in dit boek. In het colofon staat zoals het hoort ook de nodige informatie voor de Vlaamse lezers, en in een nawoord laat de auteur niet na om zowel de Nederlandse als de Vlaamse boekverkopers te danken voor hun steun. Het is een kleine moeite maar zo toon je je appreciatie voor al je lezers.