10 op 10

'Wat de zee vertelt' is een YA-verhaal dat geschikt is voor alle leeftijden. Ik heb er intens van genoten en vond het erg jammer toen het uit was. Al was het een afgerond einde; Violet is zo’n leuk personage dat ik wilde weten hoe het met haar als volwassene verder ging.

Violet is een 16-jarige tiener die na een wild jaar en een zelfmoordpoging van haar broer weggestuurd wordt naar haar oom in een klein, idyllisch kustplaatsje in Maine.

Ze leert er al gauw vier andere tieners kennen. Liv, een van de meiden, heeft een passie voor de geschiedenis van Violets voorouders, de stichters van het plaatsje Lyric. Samen met Liv, probeert Violet te achterhalen wat er precies gebeurd is.

De schrijfstijl is niet alleen pakkend en vlot, maar bovendien origineel en met momenten beeldend en lyrisch. We lezen uit de ik-vorm van Violet, met hier en daar hoofdstukken die afwijken: een brief, een stuk in de derde persoon, een telefoongesprek… Bijzonder leuk gebracht!

Er zit veel humor in het verhaal, met andere woorden: Violet is een grappig meisje. Ze is ook intelligent en creatief. Je leeft intens met haar mee. Alle personages zijn voldoende en mooi uitgewerkt zodat je met ieder van hen een band voelt tijdens het lezen.

Het verhaal is spannend, niet in de traditionele zin, maar in de mate dat je popelt om te lezen hoe het verder verloopt met Violet. In haar moeizame relatie met haar ouders en broer, haar amoureuze verwikkelingen en haar zoektocht naar het verleden van haar familie. Het verhaal bevat dan ook veel thema’s: liefde, vriendschap, familie, zelfmoord, drugs, seksualiteit, geaardheid, rouwen, depressie, angsten…

Een verhaal met veel warmte en diepgang, met ontroerende en grappige momenten, prachtig en scherp. Een verhaal over doorzetten en opnieuw beginnen.