Everybody has a breaking point

M.J. Arlidge zet weer een spectaculair boek neer, de gebeurtenissen volgen elkaar zo snel achter elkaar op dat er twijfel kan ontstaan of het allemaal wel in één dag gebeurd. Bij ieder hoofdstuk staat een tijd aangegeven, waardoor het zichtbaar wordt dat het tijdsverschil soms maar een kwestie van minuten is. Het is alleen een beetje zonde dat de laatste paar pagina’s niet geheel binnen de stijl vallen en zich pas afspelen na die ene dramatische dag.

Het begint allemaal als Hellen op een ochtend met haar motor ternauwernood een auto weet te ontwijken. Vanwege haar uitwijk actie is ze genoodzaakt te stoppen en stuit zo op een gruwelijke misdrijf. Daarna lijkt het in een stroomversnelling verder te gaan en voor Helen eigenlijk goed en wel een onderzoek heeft kunnen starten valt het volgende slachtoffer. De slachtoffers lijken op het eerste gezicht niks met elkaar gemeen te hebben dan dat ze door dezelfde dader op brute wijze vermoord zijn. Gelukkig is er een ooggetuige waardoor het duidelijk wordt dat het om een duo gaat en laten de daders ook steeds meer aanwijzingen achter. Door het hele verhaal lijken Hellen en haar collega’s een stap achter te liggen op de dader, maar langzaam maar zeker halen ze die achterstand in.

Een van de dingen die het voor de oplettende mens misschien wat voorspelbaar maakt is de tekst ‘De wraak van een gekwetste vrouw zal genadeloos zijn’ op de voorkant van het boek. Aan de hand van deze ene zin is het al duidelijk dat de dader een vrouw is en dat ze uit is op wraak, al wordt gedurende het boek duidelijk welke vorm die wraak heeft en waar die vandaan komt.

Het bijzondere van het boek is dat er in dit boek voor het eerst een verwijzing is naar een ander boek, al is dat misschien niet met voorbedachte rade. De titel van het eerste boek wordt als uitspraak gebruikt in dit boek en was haast niet te missen.