Boeken als verzet, verhalen als medicijn.

Met De verhalenfluisteraar van Parijs keert Nina George terug naar het universum dat haar lezers al in het hart sloten met De boekenapotheek aan de Seine. Jean Perdu, de bedachtzame boekverkoper die gelooft in de helende kracht van literatuur, is opnieuw aangemeerd in Parijs met zijn drijvende boekwinkel. En net als voorheen is zijn missie even eenvoudig als groots: het juiste boek kan een gebroken hart, een verscheurde ziel of een vastgelopen leven weer in beweging brengen.

Toch is deze roman meer dan een warm weerzien. Waar het vorige boek vooral draaide om persoonlijke rouw en liefde, schuift George nu een urgenter thema naar voren: censuur en boekverboden. De komst van de twaalfjarige Françoise – scherp, moedig en vastbesloten – zet Jean op een nieuw spoor. Haar strijd tegen het verbieden van boeken confronteert hem niet alleen met de wereld buiten zijn literaire apotheek, maar ook met de vraag hoe krachtig en gevaarlijk verhalen kunnen zijn.

George schrijft met haar kenmerkende mengeling van poëzie en toegankelijkheid. Parijs vormt opnieuw een sfeervol decor, maar de stad voelt minder romantisch en meer weerbarstig dan voorheen. Dat past bij het onderwerp: verhalen zijn hier niet alleen troost, maar ook verzet. De dialogen tussen Jean en Françoise geven het boek een frisse dynamiek, al blijft Jean zelf de zachte, filosofische kern van het verhaal.

De verhalenfluisteraar van Parijs is geen luid pamflet, maar een liefdevolle herinnering aan waarom lezen ertoe doet. Het is een boek voor iedereen die gelooft dat woorden kunnen genezen, verbinden en wakker schudden. Nina George bewijst opnieuw dat literatuur niet alleen ontsnapping is, maar ook een daad van moed.