Wanneer het verleden terugvecht, geheimen, verraad en spanning.

Kloostergeheimen van Paul Van Der Mark is zo’n roman die zich langzaam in je vastbijt en je daarna niet meer loslaat. Wat begint als een ogenschijnlijk losse verzameling elementen, een beladen foto uit een zorgeloze avond met vriendinnen, een riskant drugsexperiment, verraad tijdens de Tweede Wereldoorlog en een ontmoeting met een mysterieuze pater op het Franse platteland, groeit uit tot een ingenieus verweven verhaal waarin verleden en heden elkaar genadeloos achtervolgen.

Van Der Mark speelt sterk met spanning en timing. Hij gunt de lezer net genoeg informatie om nieuwsgierig te blijven, maar houdt de echte onthullingen slim achter de hand. Het historische gegeven van oorlog en verraad voelt nergens als decor, maar als een levend litteken dat doorwerkt in het heden. Juist die sluimerende dreiging maakt het verhaal zo beklemmend: wat begraven lijkt, wil koste wat kost bovenkomen.

De thema’s liefde, loyaliteit en gevaar wisselen elkaar in hoog tempo af, zonder dat het geforceerd aanvoelt. De personages zijn menselijk, feilbaar en daardoor geloofwaardig, je leeft met hen mee, zelfs wanneer hun keuzes je aan het twijfelen brengen. En dan is er nog die mysterieuze pater, een figuur die even intrigerend als verontrustend is, en die het verhaal een bijna mystieke onderlaag geeft.

Kloostergeheimen is een spannende, gelaagde roman vol onverwachte wendingen, die je dwingt door te lezen en je na de laatste bladzijde nog lang laat nadenken. Een boek dat bewijst dat schijn inderdaad bedriegt en dat sommige geheimen nooit echt verdwijnen.