De prijs van het zwijgen: een indringend portret van erfelijk verdriet.

In Het zwijgen schetst Marianne van den Herik een indringend portret van een jonge vrouw die alles lijkt te hebben en toch langzaam ontspoort. Anna, 24 jaar, is ambitieus, talentvol en bekroond met een grote kleinkunstprijs. Ze belichaamt de moderne powervrouw, iemand bij wie succes vanzelfsprekend lijkt. Juist daarom komt de klap des te harder wanneer het leven een andere richting kiest. Van den Herik laat overtuigend zien hoe dun de lijn is tussen controle en verlies daarvan, en hoe een verzwegen waarheid zich onverbiddelijk een weg naar boven baant.

De roman is knap opgebouwd via drie perspectieven: Anna zelf, Christopher – kinderarts in Groot-Brittannië – en Helen, zijn vrouw en huisarts. Elk perspectief voegt een eigen laag van spanning en emotionele diepte toe, maar Anna blijft het zwaartepunt. Haar stem is rauw en confronterend, terwijl Christopher en Helen vooral laten zien hoe ver de gevolgen van Anna’s geschiedenis reiken. Die meerstemmigheid werkt versterkend: als lezer krijg je niet alleen inzicht in Anna’s innerlijke strijd, maar ook in de impact daarvan op de mensen om haar heen.

De ware kracht van Het zwijgen ligt in de onderliggende bron van het verhaal, die letterlijk en figuurlijk begraven ligt op een Rotterdams kerkhof. De jong gestorven moeder en haar hevige liefde vormen het emotionele epicentrum van de roman. Anna blijkt het “kind van de rekening”, en Van den Herik maakt pijnlijk duidelijk hoe hoog die rekening kan oplopen wanneer trauma’s worden verzwegen. Het zwijgen is een ingetogen maar meeslepende roman over erfelijk verdriet, identiteit en de moed die nodig is om onder ogen te zien wat je het liefst niet wilt weten.