Had enorm veel verwacht van dit boek

Het huis met de palm van Esther Verhoef.

Het is voorbestemd, Ellis. Jij en ik. Je zult zien, het wordt geweldig!'

De 34-jarige Ellis is op weg naar Nederland als ze instort en op de spoedeisende hulp van een Frans ziekenhuis terechtkomt. Het is er chaotisch en overvol, en Ellis is helemaal alleen. Gelukkig ontfermt kamergenote Sophie zich liefdevol over haar. Als Ellis uit het ziekenhuis ontslagen wordt, biedt Sophie zelfs aan haar bij haar thuis te verplegen. Maar Sophies beweegredenen zijn niet zuiver. Ellis komt terecht in een nachtmerrieachtige rollercoaster waaruit ontsnappen onmogelijk lijkt.

Het verhaal gaf in het begin het idee heel spannend te zijn. Wat jammer is , is dat je al vrij snel door hebt wat er gaat gebeuren. Dus echt een plot vond ik er niet in. Naarmate het verhaal vordert begon het eerder saai te worden. Haar schrijfstijl is wel vlot waardoor je het boek als een trein leest. Ik mistte ook wel wat meer diepgang van de personages en hun karakters, vooral omdat je alles vanuit één perspectief te lezen krijgt. Eerst start het verhaal in een ziekenhuis waar ze een vrouw leert kennen die haar mee naar huis neemt om voor haar te zorgen. Die dan uiteindelijk psychisch gestoord blijkt te zijn. Om dan als ze er eindelijk aan weet te intsnappen ineens terug naar haar ex man rijd om hun zoontje te gaan halen en mee te nemen. Wat er vooral voor zorgde dat dit boek niet zal blijven nazinderen is de opbouw van de hoofdstukken en de minime diepgang.