Bestaat er wel zoiets als 'vrije wil'?

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

Edwin St. Andrew is nog maar 18 jaar wanneer hij in 1912 de Atlantische Oceaan oversteekt.
Hij heeft een uitspraak gedaan waar zijn ouders helemaal niet blij mee waren. Hij liet hen weten dat de Indiase bevolking zich onderdrukt hebben gevoeld. Ze hadden meer last van de Engelsen dan van de hitte. Resultaat van deze uitsprak was dat zijn ouders hem naar Canada stuurden en het dringend verzoek aan hem deden om vooral nooit meer terug te komen.
Naar zijn gevoel is hij verbannen...

Edwin probeert wanneer hij is aangekomen in Canada, te ontdekken wat hij met zijn leven wil gaan doen, want dat is hem nog helemaal niet duidelijk.
Wat zal hij gaan doen? Edwin heeft een gevoel alsof hij ergens op wacht...

Wanneer hij na een heleboel omzwervingen in de woeste wildernis van Vancouver Island, British Columbia is aangeland doet hij iets waar hij normaal gesproken te bang voor is. Hij stapt een bos in, en dan is het heel even volslagen duister en klinken er vioolklanken onnatuurlijk door de lucht. Hij ontmoet iemand en hij vraagt zich af of deze persoon wel echt is.

“...in een gitzwarte flits, als een plotselinge blindheid of zonsverduistering. Het is alsof hij zich in een of andere immense binnenruimte bevindt, zoiets als een treinstation of een kathedraal, en er zingen vioolklanken rond, om hem heen zijn andere mensen, dan een nog nooit eerder gehoord geluid…”

Er zijn in ‘Zee van rust’ verschillende tijdlijnen die je leest in dit boek:
1912. Met als hoofdpersonage Edwin St.Andrew.
2020. Mirella en Vincent
2203. Laatste signeertournee op aarde met Olive Llewellyn
2401. Rotballen
1918, 1990, 2008. Verbanning
Anomalie

De beroemde schrijfster Olive Llewellyn reist de aarde over, ver van haar huis in de tweede maankolonie, nietsvermoedend van een oprukkende pandemie. In Olives bestsellerroman komt een vreemde scène voor: een man staat in een galmende ruimte viool te spelen terwijl om hem heen de bomen van een bos oprijzen. Waar doet me dat aan denken?

“De eerste maankolonie werd gebouwd op de stille vlaktes van de Zee van rust, niet ver van de plek waar de astronauten van Appollo 11 in een lang voorbije eeuw waren geland.”

Weer tweehonderd jaar later wordt detective Gaspery-Jacques Roberts gevraagd om terug te reizen in de tijd om deze vreemde doublure te onderzoeken.

Wanneer je het eerste deel van ‘Zee van rust’ leest zal niet meteen duidelijk zijn dat je een Science Fiction avonturenverhaal leest met de door de tijd reizende detective Gaspery Roberts in de hoofdrol.

Emily St. John Mandel speelt het klaar om je af te laten vragen of je werkelijk aanwezig bent op dit moment, of dat het een vooruitkijken of terugkijken is. Bestaat er wel zoiets als ‘vrije wil’?
Misschien is het leven zoals jij dat beleeft zelfs een simulatie, wie zal het zeggen?
Oordeel zelf en lees ‘Zee van rust’.