Schrijfster maakt als laatste in rij schoon schip

Deze buitengewone biografie gaat over de bijzondere belevenissen van een Zeeuwse klipper van staal. Ze zag in 1901 het levenslicht en werd de Alfons Marie genoemd. Vijfmaal veranderde ze van schipper en van naam, totdat ze in 2006 onder de hoede kwam van de schrijfster. Een wal-mens, de tegenhanger van een schipper. Juist Corine Nijenhuis maakt de geschiedenis van de klipper rond. Na 105 jaar is de Alfons Marie nog in puike conditie, maar er valt geen goed brood meer te verdienen met vracht. Ze mag met pensioen als de woonboot van Corine en haar vriend.

Als geen ander weet de schrijfster door middel van haar gedegen onderzoek en zinnenprikkelende taal - over wat normaal gesproken een heel saai onderwerp zou kunnen zijn - de binnenvaart in Nederland van de afgelopen eeuw onder onze interesse en aandacht te brengen. Al lezend gaat het waterland wederom in Hollandse aderen stromen.
“Met alle feiten uit de scheepsliggers, het Kadaster en Gemeentearchief Roosendaal naast elkaar, heb ik een globaal overzicht van de geschiedenis van de klipper. Maar officiële stukken vertellen geen verhaal. Om de geschiedenis tot leven te brengen moet ik op zoek naar de schippers. Of hun nabestaanden.”

Niet alleen heb ik afgelopen eeuw avontuurlijk meegevaren op deze gekoesterde en bewonderde dame van staal, ook heb ik genoten van de manier waarop Corine in woord en structuur haar roerige geschiedenis vlees, bloed en ziel gegeven heeft. Het boek heeft ze in vijf delen naar de namen van haar schip ingedeeld. Elk hoofdstuk geeft ze prachtige, passende poëtische titels mee. Na het lezen van ‘Een vrouw van staal’ heb ik als wal-mens zeebenen gekregen. Daar is deze Scheveningse wal-lezeres Corine dankbaar voor.