Tweede deel in de Oneindig Serie

Lea’s ontdekking is het tweede deel van de Oneindig serie van Olga Ponjee. Herstellende van een burn-out, werkt Lea overdag bij de Van Esperbank en alle overige vrije uren zit ze achter de pc en gamet. Fictieve karakters zijn haar leven, ze heeft zich in haar game wereld maar ook vooral in zichzelf opgesloten. De therapie die ze volgt lijkt niet te helpen en ze wil zwaardere medicatie. Dit wordt geweigerde door de bedrijfsarts en ze moet verplicht naar een groepstherapie anders kon het wel eens over zijn met haar gastvrouw-carrière bij de bank.

Het begin van het verhaal begint voor mijn smaak wat te langzaam. De eerste hoofdstukken gaan vooral over het gamen van Lea wat mij persoonlijk niet aanspreekt. Gelukkig kwam hier na de therapie-sessie (aan het begin van het boek) verandering in. Hierna krijgt het verhaal ook meer tempo en is het heerlijk lezen Het is ook fijn dat een karakter uit het vorige deel, nu een grotere rol krijgt toebedeeld.

De ontwikkeling van Lea’s karakter vind ik goed beschreven. Je leert haar kennen als ze in een burn out zit, die meer op een bore out lijkt. Je ziet de groei van een onzeker persoon naar een krachtige vrouw die uiteindelijk zichzelf niet meer verstopt voor de wereld. Ze laat zien wie ze werkelijk is. Inspirerend.

Het einde is geweldig, precies zoals je van een feelgood novelle mag verwachten. Heerlijk. Tegelijkertijd geeft het hoop, want het geeft aan dat er altijd een lichtje gaat schijnen. Hoe onwaarschijnlijk dat misschien ook lijkt in het begin.

Mijn favoriete quote uit het boek;
De revolutie is liefde.

Lea’s ontdekking is het tweede korte verhaal (van bijna 100 blz) in de Oneindig serie. Het verhaal heeft een langzame start maar als het dan eenmaal echt is begonnen, is het tempo vlot en on steam. Dit geld ook voor de mooi beschreven scènes tussen de tweed hoofdpersonen. Lea’s ontdekking heeft een fijn feelgood einde. Ik ben zeer benieuwd naar het volgende deel.