Prachtig verhaal soms te veel details

Ik mocht het boek Eiland van de maan geschreven door Corrine Baard – Post lezen. Zo’n tweeduizend jaar geleden op het Maaneiland leefde een vrouwengemeenschap van priesteressen die hun Godin eerden. Dit deden ze door het uitvoeren van diverse rituelen en ceremonies. De meisjes op het eiland worden opgeleid tot priesteres en zullen bij het volwassen worden hun eigen taak krijgen die aansluit bij hun gave.

Corrine heeft het verhaal opgedeeld in twee verhaallijnen. In de ene verhaallijn leef je in de tijd zo’n tweeduizend jaar geleden en zie je de levens van Lucretia, Leona en Tulia die priesteres in opleiding zijn. In de andere verhaallijn ontmoet je Nora die op een onverklaarbare wijze zich aangetrokken voelt tot een eiland in Italië. In eerste instantie zijn er nog geen herkenningspunten in de twee verhaallijnen. Naar mate het verhaal vordert komen de twee verhalen steeds dichterbij elkaar en begrijp je hoe het heden de toekomst heeft bepaald. Dit was een mooie samenkomst van de twee lijnen.

De personages, de rituelen en de omgevingen werden zeer gedetailleerd verteld. Aan de kleinste details heeft Corrine aandacht besteed. Je merkt hierdoor dat Corrine het onderwerp aan het hart gaat, en hier zelf ook actief mee bezig is. Zelf vond ik sommige details wat te veel van het goede en had dan van mij ook wel minder aanwezig mogen zijn. Het levert wel een authentiek boek op en er zullen ook lezers zijn die het spirituele en de beschreven rituelen zullen omarmen. Naar mijn mening zou het boek zich ook ontlenen voor een verfilming.

Ook thema’s zoals vriendschap, trouw en liefde komen aanbod. Maar ook jaloezie, verraad en wraak zijn vertegenwoordigd. De combinatie van al deze thema's zorgen voor een bijzonder verhaal. Hoewel het voor mij te veel rituelen en te veel spirituele dingen waren heb ik zeker genoten van het verhaal. Want Corrine heeft mooi verhaal geschreven en een fijne schrijfstijl.