‘Een flesje vol superkracht’ is eigenlijk een boekje vol superkracht. Je sluit hem met glimlach.

In de achtertuin van de oma van Tamar is een geheime doorgang naar de magische wereld Astralon. Op een dag vindt Tamar de ingang, waar ze al snel ontdekt dat kinderen hier flesjes superkracht konden proberen. Totdat de heks van de Raventoren alle flesjes stal.
Met Marv de pratende raaf gaat Tamar op weg naar de toren. Onderweg komen er allerlei uitdagingen op haar pad en ze moet ook nog de tijd in de gaten houden. Gaat het Tamar lukken?

Het eerste wat opvalt is de kleurrijke en prachtige cover. Ook de binnenkant is voorzien van mooie tekeningen, die perfect passen bij het verhaal. Allemaal gemaakt door @designsbylotte.nl. Zelf vind ik het een mooie toevoeging, maar de beschrijvingen van Monica zorgen er ook voor dat Astralon in je hoofd tot leven komt. Zonder al te veel woorden geeft ze vorm aan Tamar, Marv en de andere personages die een rol spelen. Tamar is een levensecht meisje, dat wat onzeker is. Leuk is dat je haar ziet groeien en slimme dingen zegt, waarvan jong en oud nog kunnen leren.

“Soms kunnen we conclusies trekken zonder echt precies te weten of wat we denken waar is.”

Er komen verschillende tempo’s in voor. Rustigere momenten worden afgewisseld met spannende, snelle gebeurtenissen. Het wordt dan ook nooit saai. Deze afwisseling is erg fijn en zorgt samen met de fijne verhaallijn voor een heerlijk en prettig verhaal. Mooi zijn ook de thema’s die zijn gebruikt, vriendschap, trouw en moed. Waarbij ook een klein beetje magie is ingestopt. Het zit goed in elkaar en er is goed over nagedacht.

‘Een flesje vol superkracht’ is eigenlijk een boekje vol superkracht. Je sluit hem met glimlach.