Nummer zes

Op een dag wordt de ooit populaire tv-presentator Eddy de Keyser dood gevonden. Zijn dood wordt onderzocht maar wordt afgedaan als een noodlottig ongeluk. Tot kort daarna nog een zelfmoord wordt gemeld. Tessa wordt samen met haar collega op de zaak gezet om uit te zoeken of het toeval was of was er misschien meer aan de hand?

Het verhaal wordt verteld door het gebruik van twee verhaallijnen, het verleden en het heden. Door deze opzet worden de gebeurtenissen in het heden door het verhaal heen gekoppeld aan het verleden. Waarvan steeds meer details worden onthuld naarmate het verhaal vordert. Door deze techniek wil je als lezer doorlezen, want wat is er gebeurd in het verleden dat in het heden alsnog zijn prijs kent?

De karakters worden zo uitgediept dat je je een goed beeld kunt vormen. Je hebt enerzijds de groep mannen die allen een bevoorrecht leven leiden, die allen nu een carrière hebben en zichzelf heel belangrijk vinden. En je hebt de twee rechercheurs die beiden niet het achterste van tong laten zien. Beiden zou je gesloten kunnen noemen, wat niet bijdraagt aan hun samenwerking. Maar ook hier wordt je interesse weer gewekt want waarom zijn ze zo? Wat hebben ze te verbergen.

De gebruikte woorden en opgestelde zinnen zijn prettig om te lezen. Met soms een paar Vlaamse woorden, welke geen afbreuk doen aan het leesplezier. Rudy gebruikt het hij/zij-perspectief, waardoor je als lezer een toeschouwer bent. Waardoor je mooi inzicht hebt in de dialogen en gebeurtenissen van de personages.

In het boek komen soms best expliciete scenes aanbod, en zal bij sommige mensen dan ook afschuw opwekken. Het verhaal zelf is niet super spannend, maar zit eerder in de onwetendheid van de lezer die niet weet wat er is gebeurd in het verleden. En wie destijds een rol heeft gespeeld. Het plot was niet heel onverwacht maar de uitwerking was dat zeker wel. 3,5 ster