Lezersrecensie

Eye opener


MRoe MRoe
24 mrt 2022

De gevangenen van Malika Oufkir is een schokkend boek. Een mensonterend verhaal dat leest als een thriller, maar bittere waarheid bevat.. Na twintig jaar (+ vijf jaar huisarrest) komt er dan eindelijk echte vrijheid voor de gevangen familie. Het boek over die gevangenschap, opgelegd door koning Hassan II van Marokko na een coupe pleging door vader Oufkir werd een paar jaar na de 25 jaar ballingschap geschreven en uitgegeven (begin deze eeuw). Het gaat grotendeels over het leven voor en tijdens de opsluiting en slechts een korte update over het leven nu (eind 90, begin 21e eeuw dus). Het maakt je nieuwsgierig naar hoe het leven daarna verloopt. Want hoe pak je het leven na 25 gevangenschap op? Hoe confronterend is de maatschappij? Hoe confronterend is de vooruitgang? Daarop geeft In Vrijheid voor een deel antwoord op. Algemene conclusie: niet makkelijk. Oufkir beschrijft alledaagse dingen als boodschappen doen (betalen met plastic geld bijvoorbeeld), maar ook sociale en intermenselijke ontwikkelingen, haar eigen te overwinnen angsten, demonen, strubbelingen, economische veranderingen en ook wat psychologische muren op haar weg. Het boek leest vlot, ontspannen, is enerzijds oprecht en dicht bij haar geschreven, maar af en toe met een gezonde dosis afstand. Ze is soms fel, cynisch, maar ook doorspekt met humor. Hier en daar lees ik tegenstrijdigheden. Maar Oufkir is ook een mens, met een ongelooflijk doorzettingsvermogen en toch ook zwakten. Hier en daar bespeur ik evenwel wat populisme en geldingsdrang (verklaarbaar). Maar door het verhaal van Oufkir laat het je wel stilstaan bij wat voor ons in vrijheid en zonder beperkingen (a la...) 'meegroeiende' personen vanzelfsprekend is, zonder discussie. Dat veranderingen niet immer ten goede zijn, dat er ook waardevolle zaken, verbintenissen etc verloren gaan. De 'winst' van het individualisme ten opzichte van het sociale, coherente leven, de 'welvaart' ten opzichte van gebrek, geld ten opzichte van armoede, verbintenis ten opzichte van eenzaamheid. De ooit verstotene opent de ogen van de vastgeroeste....

Reacties

Meer recensies van MRoe

Boeken van dezelfde auteur