Avontuurlijk debuut, 3,5 sterren!

Ruben Sinaeve- Gids naar Nergens

Dit boek is een beetje een kruising tussen Alice in Wonderland en Narnia. Lieze vindt een boek, in een bos waar ze eigenlijk niet mag komen. Hierdoor komt ze in Nergens terecht. Nergens is eigenlijk met geen pen te beschrijven, toch schrijft de auteur heel beeldend. Dus je ziet het voor je. In Nergens, weet je nooit wat er staat te gebeuren. Lieze valt van het ene avontuur in het andere. Reist door de lucht, bossen en grotten. Ze vaart op een zelfgemaakt vlot. Haar reisgenoten zijn ook bijzonder en sommigen vannhen, hebben magische krachten. Er zijn epische actiescènes en er is weinig rust. Als lezer, kun je ook niet vaak op adem komen. Er is zoveel te zien en te bleven! Lieze leert zichzelf steeds beter kennen,maar ze wil toch echt naar huis. Ze moet veel doorstaan om thuis te komen.

Prachtig vind ik de zwevende eilanden. Elk eiland is anders. Hoe kun je dat verzinnen? Luchtschepen, piraten, demonen, zelfkennis er zit echt van alles in dit boek.

De zinnen zijn vrij kort en vaak, ( maar soms ook: minder) goed te volgen. De hoofdstukken zijn erg lang. Zeker voor een juniorboek. Je leest niet even een hoofdstuk uit. Je moet je hoofd goed bij het verhaal houden, omdat er heel veel vaart in zit.

De cover is erg mooi en past helemaal in de wereld van Nergens.

Het is een goed debuut. Het is een bonk spannnig, avontuurlijk en beeldend geschreven.

Maar ik vond wel, een paar dingen wat minder. De zinnen lopen af en toe niet helemaal lekker. De auteur zet de woorden soms op een andere volgorde, in een zin ( het kan zijn, omdat hij Vlaams is). Dat haalt mij uit het verhaal. Hierdoor, moest ik bepaalde zinnen, meerdere malen lezen. En het op de goede volgorde zetten, voor mezelf. Ook had ik het idee dat er soms woorden (in zinnen) of letters ontbraken ( bijvoorbeeld: Hij kruipt recht ( rechtop? Rechtdoor?) helallen = heelallen)…… Er staan ook dingen in als: * sipte van zijn thee*. Dat is nipte, in het Nederlands. Sip is Engels. Nou worden er wel vaker Engelse woorden vernederlandst, maar deze heb ik nog nooit gezien. Oorverblindend en oogverdovend, dat was vast met een dikke knipoog, maar je denkt wel: he? En dat haalt je uit je concentratie. En dat wil ik niet in een boek, ik moet het aan een stuk kunnen (en willen) door lezen.

Ook staat er een zelfverzonnen taal in. Deze is nergens vertaald. Ik had graag achterin, een lijstje gezien met de vertaling. Ik kon er nu weinig mee, geen idee waar de personages het over hadden. Dat is erg jammer. Want ik wil weten, wat er dan precies staat.

Het einde is behoorlijk open, dus er komt waarschijnlijk, nog veel meer aan van Deze avontuurlijke wereld. Het is een zeer origineel debuut en ik kijk uit naar het volgende boek.

Het krijgt van mij een cijfer: 7. Dat zijn 3,5 sterren.