Naar mijn idee heeft de auteur zich goed verdiept in personen met een beperking

Ik ging het lezen van dit boek open in. Ik kom uit Nederland en heb nog geen ervaring met auteurs uit België. Over de stijl van Piet Baete kon ik van te voren dus nog weinig zeggen. Toen ik naar de cover keek, werd ik niet per se gelijk aangetrokken. Het plaatje is erg mysterieus, maar verder niet erg duidelijk. Hoewel ik erg van de covers ben, was ik toch wel erg nieuwsgierig naar het verhaal dat achter deze cover schuil gaat.

Als je begint met het lezen van dit boek, valt het gelijk op dat het vanuit de alwetende verteller benaderd word. Je wordt als het ware in de situatie gezogen alsof je er zelf staat en iemand naast je verteld wat er gaande is. Dit zorgt er in dit geval voor dat het duidelijk is wat er allemaal aan de hand is. Er is namelijk iemand die een goed overzicht heeft over de stand van zaken bij alle personages. Er is gebruik gemaakt van verschillende personages, maar niet zodanig veel dat je de draad kwijtraakt. Dit wil nog wel eens gebeuren bij het gebruik van verschillende namen. In dit boek was het goed te volgen.

Het hoofdthema van dit boek is denk ik toch wel eerlijkheid. Het hoofdpersonage leeft namelijk gedurende het boek in strijd met zichzelf. Wel eerlijk zijn of niet. Wat het boek origineel maakt, is dat het hoofdpersonage te maken heeft met een beperking. Hierdoor denkt en handelt hij anders, dan hoe de andere personages zouden doen. Ik moet zeggen dat ik dat echt wel een van de leukste dingen in het boek vond. Gezien mijn achtergrond in de zorg ligt, kan ik mij goed verdiepen in de hoofdpersoon. Naar mijn idee heeft de auteur zich goed verdiept in personen met een beperking.

Er is een bepaalde spanning gedurende het verhaal waardoor die boek voor mij echt naar voren komt als een thriller. Er is iets gebeurd en ondertussen word er nog gezocht naar de dader. Dit gaat minder vlekkeloos dan gehoopt. Je stelt jezelf het hele boek door de vraag: Wat gebeurd er nu? Er gebeurd zoveel dat het boek boeiend blijft en vraagt om verder gelezen te worden. Iets wat voor mij een belangrijk onderdeel is van een goed boek. Een verhaal waar je wordt ingezogen als het ware en waar je bijna niet meer uitkomt. Het boek geeft je een andere kijk op mensen met een beperking. Dit boek zou ik zo aanraden voor klassen op een middelbare school om zich te verdiepen in anderen.

Als Nederlandse lezer heb ik geen last gehad van de Vlaamse woorden. Veel woorden spreken voor zich en anders hebben we tegenwoordig internet om ze even op te zoeken. Dit heb ik persoonlijk niet nodig gehad. Ik vond het een mooi boek met een duidelijk leesbare schrijfstijl. Het verhaal is precies lang genoeg en bevat geen overbodige details. Het enige wat ik miste in dit boek was wat diepgang. Je wist helaas ook al vrij snel wie de dader was. Dat maakt het geen slecht boek, maar het is wel iets waar ik minder van houd. Daarom geef ik dit mooie boek 4 sterren.