Grappig en spannend

Het verhaal speelt zich af in 1928. De burgemeester zoekt een oplossing voor een nijpend verkeersprobleem. De zonderlinge Boris Bord helpt hem in het geniep. Tot het op een dag helemaal fout loopt. Maar wat hebben die speelse weeskinderen hiermee te maken? En stinkt de vijver echt zo erg als iedereen gelooft?

De bijzondere uitvinding van Boris Bord is het debuut Nathalie Stroobant, die het samen met haar elfjarige zoon Max-Emile Platteeuw heeft gemaakt. Haar zoon heeft de illustraties op zijn iPad gemaakt, deze zijn in het zwart-wit. Soms zijn ze paginagroot of staan ze tussen de tekst. De illustraties passen goed bij de tekst, zo zie je het personage Boris Bord echt, met zijn aardbeienneus. Stroobant zelf is ook van alle markten thuis, zo studeerde zij psychologie en haalde ze een lerarendiploma. Haar uitgeverij Boekgoesting is nu echt haar ding, hierbij wil ze jong en oud meer aan het lezen krijgen. Ook geeft ze schrijfworkshops.

Het leuke aan dit boek is dat Nathalie Stroobant dit verhaal bedacht omdat in 1928 de stad Amsterdam de Olympische spelen toegewezen kreeg, waardoor ze worstelde met de grote toevoer van publiek dat met de auto zou komen. De vraag om meer parkeerplaatsen werd door een onbekende gemeenteambtenaar opgelost. Hij bedacht hiervoor een blauw bord met een grote P. Dit feitje maakt het boek extra leuk, omdat je zo wat leert over de geschiedenis van het verkeersbord. Het verhaal is verder fictief. Wel is het leuk bedacht dat de naam van het hoofdpersonage Boris Bord is. Het is een verhaal waar je iets van leert, niet alleen hoe je met andere mensen om moet gaan, maar ook dat het verkeersbord nog helemaal niet zo oud is.

De bijzondere uitvinding van Boris Bord is grappig en spannend. Doordat het over verkeersborden gaat, zullen kinderen nooit meer hetzelfde naar verkeersborden kijken. Het is een boek dat prima te lezen is, de hoofdstukken zijn kort, het ene hoofdstuk wat korter dan het andere, hierdoor lees je gauw een hoofdstuk verder. Het taalgebruik in dit boek is prettig: de schrijfster gebruikt leesbare zinnen, die niet te lang zijn, met een niet te moeilijk taalgebruik. De bijzondere uitvinding van Boris Bord kunnen kinderen vanaf 8 jaar goed zelf lezen.