prima vertoeven in Hotel Portofino

Hotel Portofino van J.P OÇonnel, speelt zich af aan de Italiaanse Rivièra.
In 1926 ontvangt Bella Ainsworth de eerste rijke Britse gasten in Hotel Portofino, een hotel wat ze runt samen met haar familie, of nou ja ze doet het vooral zelf maar dan wel met de hulp van haar zoon en dochter, en een klein beetje personeel.
Want een vetpot is het niet.
Het verhaal verteld het wel en wee van hoe het is om in die tijd een hotel te hebben, maar ook over de levens van de vele gasten krijgen we het een en ander mee.
Zo is er een divers koppel gasten in het hotel die de boel levendig maken, maar ook krijg je een soort van familiegevoel tussen Bella en haar gasten.

de schrijver J.P O'Connell heeft een fijne schrijfstijl, niet echt moeilijke woorden, af en toe een wat ouderwets woord maar dat geeft weer wat sfeer aan het verhaal omdat het zich in 1926 afspeelt. Het is een verhaal wat lekker wegleest en je echt het gevoel door de beschrijvingen van het boek dat je ook daadwerkelijk in het hotel bent, je kunt het in ieder geval zo voor je zien, net als de omgeving zijn ook de personages zo beschreven dat je die ook zo voor je kunt halen, althans dat had ik zelf wel.

Doordat het verhaal door een verteller werd verteld kreeg je een goed beeld van veel personages, de personages gingen voor mij wel echt leven, ook al denk ik dat sommige beter uitgewerkt hadden kunnen worden, maar kon toch echt wel meeleven met Bella, en wat een hekel kreeg ik tijdens het lezen aan zowel Cecil de man van Bella als Danioni de corrupte fascistische politicus.

Wel had ik naar aanleiding van de achterflap gedacht dat het veel meer over de opkomst van het fascisme zou gaan ook omdat er historische roman op staat, nu ging het daar in grote lijnen wel echt over, en kon je ook goed merken hoe dat was voor de bevolking van Italie, maar ook wat voor stempel ze wilde drukken op de buitenlanders door het Bella zo moeilijk mogelijk te maken. Ook kreeg je een duidelijk beeld hoe het in die tijd was met de verschillen tussen arm en rijk en man en vrouw.
Maar ook met wat voor trauma's Engelse gezinnen te maken hadden de jaren na de Eerste wereldoorlog.
De schrijver gaf zo een goed beeld van de tijd.
Het was dan ook een boek wat ik echt met heel veel plezier gelezen heb, er kwam af en toe wat spanning om de hoek en het was gewoon een verhaal over liefde en vriendschap terwijl er op de achtergrond al allerlei duistere dingen op het punt staan te gebeuren.
Ben dan ook erg benieuwd naar meer J.P O'Connell, net als dat ik benieuwd ben naar de tv-serie die is gemaakt over dit boek.
Ook ben ik nog steeds erg verliefd op de cover, wat een plaatje is dat, het geeft de schoonheid van de Italiaanse Rivièra weer.