Moord verhaal

Nou, om maar met de deur in huis te vallen....wat een waanzinnig spannend verhaal. Laat je absoluut niet door de saaie omslag bedotten; dit is ijzersterk.
In dit debuut van Clémence Michallon maken we kennis met Aiden Thomas, een liefhebbende vader, een treurende weduwnaar en één van de aardigste mensen die pas in het stadje is komen wonen met zijn dochter na de dood van zijn vrouw.
Zijn schoonouders hebben hem het huis laten verlaten waar hij met hun dochter woonde zodat hij nu met zijn dochter een gehuurd huis betrekt. Er is echter een probleem; Aiden is ook een seriemoordenaar die al 8 vrouwen van het leven heeft beroofd en om onduidelijke redenen een negende slachtoffer , hij noemt haar Rachel, al 5 jaar gevangen houdt in een schuur in zijn voormalige woning.
Als hij dan moet verhuizen plant Rachel een zaadje in zijn hoofd; "Neem mij mee".....
Dan ontspint zich een verhaal waarin blijkt dat Aiden langzaam maar zeker de regie verliest over de façade die hij 5 jaar in stand heeft weten te houden.
Nou, zoals ik al eerder schreef is de omslag niet iets om over naar huis te schrijven. Ziet er saai uit en als ik de achterflap niet had gelezen had ik dit boek niet opgepakt.
Maar wat ben ik blij dat ik dat wel heb gedaan.
De schrijfster heeft alle hoofdrolspelers goed weten neer te zetten; iedereen krijgt zijn eigen verhaal en ze zijn allen zeer geloofwaardig.
Zelfs de vermoorde vrouwen heeft zij een stem weten te geven en hun hoofdstukken zijn soms hartverscheurend.
De spanningsboog blijft zij het gehele verhaal hoog houden en deze loopt door de fenomenale schrijfstijl geleidelijk op.
Juist ook door de geloofwaardigheid van dit verhaal. De schrijfster heeft zich heel goed kunnen inleven in de rol van m.n. Rachel en niets voelt geforceerd of over de top aan.
Hoofdstukken zijn over het algemeen vrij kort en zijn wisselend tussen een aantal hoofdrolspelers geschreven.
Het karakter Aiden heeft echter geen eigen hoofdstukken waardoor je alleen maar over hem leest in plaats van dat je er achter komt wat zijn motivatie is.
Dit is voor mij absoluut niet storend; de motieven die hier aan ten grondslag kunnen liggen deelt Rachel je soms mee.
Over de schrijfstijl; het is allemaal in de tegenwoordige tijd geschreven, zelfs de terugblikken. Het lijkt alsof Rachel dit verhaal aan jou verteld. In het begin vond ik dit zeer bevreemdend maar dat duurde maar een paar pagina's voor je het weet heeft de schrijfster je in het verhaal gezogen en je kunt alleen maar hopen voor Rachel.
Clémence Michallon heeft een waanzinnig debuut geschreven die mij een paar uren slaap gekost hebben maar wat ik er graag voor over had!!!.