Beklijft wat minder....

Dit is het tweede boek van de schrijver wat in mijn handen viel. Enfin, laten we eerlijk zijn; na het lezen van " Het Gefluister Achter De Deur " heb ik al zijn boeken aangeschaft.
Wat een geweldige roman was dat; vol met passie, emotie en al die andere dingen waardoor ik mij totaal in een boek verliezen kan.
Dat is denk ik ook de reden dat dit boek mij minder raakte.
Voor mij erg weinig passie en emotie en de emotie die er was voelde zogezegd mechanisch aan.
Het eerste gedeelte van het boek, voordat de metgezellen op pad gaan om Gio terug te halen was het beste. Ik zat totaal in het verhaal, vermaakte mij met de karakters en een fijne leeservaring.
Op het moment dat het verhaal een wending nam verflauwde mijn interesse.
Het werd slepend en één bepaalde plotwending duurde gewoon veel te lang.
En toch 4 sterren?
De schrijfstijl van deze auteur is zo beschrijvend en beeldend.
De zuster robot Ratched is één van de leukste karakters die ik ooit ben tegen gekomen in een boek en haar interacties met de andere hoofdrolspelers zijn ronduit hilarisch.
Als onderdeel zijnde van het LBTQ+ spectrum vond ik het ook zeer verfrissend om de nieuwe voornaamwoorden te lezen. Zelf begrijp ik het allemaal niet zo goed ( hé, ik ben bijna 60 ....)maar ik ben meer dan bereidt om te leren.
De manier waarop dit gebeurde was voor mij absoluut niet storend of drammend.
Waar ik bij " Het Gefluister Achter De Deur" met tranen in mijn ogen het boek dicht sloeg had ik bij dit boek dit gevoel totaal niet.
Het raakte mijn hart ( !!!!!! ) niet echt maar de humor en de drie dimensionaliteit van de meeste karakters hebben dit boek toch 4 sterren opgeleverd.