Lezersrecensie
Is het verhaal al af????
Via de Hebban leesclub dit boek in mijn handen gekregen. In de eerste instantie dacht ik dat ik het Boekenweekgeschenk in handen had gekregen daar het een dun boekje is. Het telt 113 pagina's.
Maar......ik realiseerde mij ook dat het meest vreselijke verhaal wat ik ooit heb gelezen maar 111 pagina's besloeg. ( voor de geïnteresseerde; "Kwaad Bloed" van Henk van Straten )
Het verhaal belicht het dagelijks leven van een aantal medewerkers en de uitbater van een sex cinema in Brussel in de jaren zeventig.
Hun interactie met elkaar en met de bezoekers van deze cinema.
Met name Sonja, de kaartjes verkoopster en de verrichtster van hand en spandiensten komt aardig veel in beeld.
Sonja is een wat cynische vrouw die er af en toe van geniet de klanten de stuipen op het lijf te jagen. ( De term "Ijs pralines" zal voor mij vanaf nu onverbrekelijk met Sonja verbonden zijn. )
We leren Sonja een beetje beter kennen, net als haar liefde Angela en de uitbater van de cinema Marcel.
Voor mij was het ietwat een uitdaging om dit boek te duiden. En dat mag; in mijn optiek zijn de beste boeken die boeken die een beetje schuren.
Het valt gelijk op dat het boek geen hoofdstukken kent en één lange beschrijving met dialogen is geworden.
Laat dit je echter niet in de weg staan; het heeft mij niet gehinderd.
Aangezien dit verhaal in Brussel speelt leer je ook nog wat Belgische uitdrukkingen.
Echter, voor mij voelt het alsof dit een hoofdstuk is uit een langere roman en dat vindt ik spijtig. Ik heb niet de indruk dat ik de hoofdpersonages beter heb leren kennen alhoewel er een heel mooie passage in zit met de uitbater van de cinema.
Graag had ik gezien dat er wat meer achtergrond informatie naar voren was gekomen over de hoofdpersonages maar, zoals een mede recensent in de boekclub zei; "Misschien is deze roman net zo vluchtig als de bezoekers van de cinema".
In het nawoord geeft de schrijver aan een hommage te hebben willen brengen aan de filmmakers en bioscoophouders van weleer.
Dit heb ik er niet uit kunnen halen, voor mij meer een vertelling van een kleine periode uit het leven van deze mensen.
Wat mij bij blijft is het verhaal en de, naar ik meen metaforen die echt goed en mooi geplaatst zijn door de schrijver.
Toch drie sterren in de hoop op meer moois van deze schrijver.