Leve de eenvoud

Het eenvoudige leven van een kleine familie op een Noors eilandje in de twintiger jaren van de vorige eeuw. Het harde bestaan als leidraad, zonder al te veel opwindende gebeurtenissen. Klinkt oersaai. Zeker ook omdat de schrijver een bijzondere stijl gebruikt. Hij schrijft nogal filmisch, registrerend. Ergens las ik dat het wel op een script voor een film lijkt.
Je voelt je vooral toeschouwer. Diep in de ziel van de hoofdpersonen kom je niet, ze blijven wat op afstand, zoals ook de Noren in het echte leven erg gereserveerd overkomen. De personages moeten mede gevormd worden door het beeld dat je zelf van ze vormt. Klinkt niet als een aanbeveling maar toch... heb ik er enorm van genoten. Het verhaal leest vlot, de toegankelijke schrijfwijze helpt daarbij, evenals mijn herinnering aan een bezoek aan de Noorse scherenkust. Je plaatst het beeld daardoor nog beter in perspectief.
Het blijkt het eerste deel te zijn van een trilogie. Ik ga zeker voor deel twee. Lijkt me genoeg aanbeveling.