Verzamelde anekdotes

Ik heb lang getwijfeld of ik drie dan wel vier sterren zou geven. Uiteindelijk zijn het er drie geworden. Niet omdat het boek niet onderhoudend was of matig geschreven, maar voornamelijk omdat het een aaneenschakeling van anekdotes is, die af en toe wat opgeblazen zijn.
Isik schrijft fijn, toegankelijk met helder taalgebruik. Zijn min of meer autobiografische boek geeft een aardig beeld van zijn familieverhoudingen, m.n. zijn relatie met zijn vader. Die met moeder en vooral die met zijn zus komen minder uit de verf. Ook geeft het een impressie van zijn jeugd in de Bijlmer.
Het verhaal kan ook doorgaan voor een coming-of-age young adult boek (lekker Nederlands). Het is een aaneenschakeling van anekdotes, al dan niet waar gebeurd. Isik heeft wel veel darlings die hij heeft vergeten te killen, die me wat stoorden. Ook de beschrijving van de gedachtes en gevoelens van de jonge hoofdpersoon zijn bij tijd en wijle wat onrealistisch gezien zijn leeftijd.
Persoonlijk heb ik meer genoten van Verloren grond. Ook bij dit boek maakt Isik gebruik van zijn familiegeschiedenis. Ik ben heel benieuwd wat er uit zijn hoofd ontspruit als hij deze thematiek loslaat.