De berg heeft een muis gebaard

Wie houdt er niet van de bergen? En hoe kun je dat op een mooie manier op papier zetten. Cognetti heeft het geprobeerd en wat mij betreft is dat maar matig gelukt. Eigenlijk gebeurt er niets in het verhaal dat je echt raakt. De beschrijving van het woeste berglandschap, het harde leven van de bergbewoners, de vriendschap tussen een berg- en een stadsjongen komen maar moeizaam uit de verf. Ik heb me zelfs bij tijd en wijle verveeld tijdens het lezen. Hoeveel woorden hij ook gebruikt, de personages leer je niet echt kennen, het landschap wordt er niet beeldender door en het is onduidelijk in welke richting het verhaal zich ontwikkeld.
Wel moet gezegd worden dat Cognetti een prettige schrijfstijl heeft, toegankelijk. Maar of je alleen daardoor zulke goede recensies verdient, waag ik te betwijfelen.