Een gezicht dat niet bij mij hoort….

Peter is twaalf jaar als hij op school met de gym naar de meisjeskleedkamer wil lopen. De juf houdt hem tegen en zegt dat hij weer eens loopt te dromen. Zij stuurt hem naar de jongenskleedkamer. Peter snapt er helemaal niets van, waarom mag hij zich niet gewoon omkleden bij de meisjes?

Als hij in de spiegel kijkt ziet hij een jongensgezicht, een gezicht dat niet bij hem hoort. Het maakt hem onzeker. Hij haat het, hij haat het zo! Het liefst zou hij de spiegel met zijn vuist kapot slaan, zodat de spiegel en zijn spiegelbeeld uit elkaar vallen. Hij begrijpt niets van zijn leven.

Als hij beseft dat hij transgender is en er dus uitziet als een jongen, maar zich een meisje voelt, maak je de transitie van Peter naar Roos mee. Je wordt meegenomen in haar leven van haar twaalfde tot haar zeventiende. Lucas is de eerste die het hoort en steunt haar in alles. Hij verzint zelfs haar naam. Ook haar ouders steunen haar, maar helaas wordt haar genderdysforie niet door iedereen geaccepteerd. Zo heeft ze het moeilijk in haar streng gelovige omgeving, maar ook bijvoorbeeld op school of bij de voetbal.

Je leest dit verhaal afwisselend vanuit Roos en Lucas. Beide hebben ze hun eigen zoektocht en problemen. Lucas zit met zichzelf in de knoop. Hij heeft een trauma opgelopen en loopt rond met een schuldgevoel. Daardoor zit hij vol met opgekropte woede, dat zo nu en dan tot uiting komen. Ondanks of mede doordat ze beide zoekende zijn blijven ze ten alle tijden een sterk team.

Hinke heeft een vlotte, beeldende en ook meeslepende schrijfstijl. Ze weet moeiteloos en op een respectvolle manier gevoelige thema’s aan te stippen. De opbouw van dit boek vond ik fijn, mede omdat je door het tijdsverloop echt meegenomen werd in de levensjaren en ontwikkeling van zowel Roos als Lucas. Vooral het verhaal van Roos greep mij aan. Ik voelde haar angst/wanhoop rondom de hormonale verandering van haar lichaam, ze wilde de puberteitsblokkers en het liefst wel nú meteen. Dit boek heeft mij een mooi inkijkje gegeven in het leven van een jonge transgender en heeft me zeker aan het denken gezet.