Lezersrecensie
De man van nummer 12
Een prachtig appartementencomplex in een buitenwijk van Oslo wordt het middelpunt van een moordonderzoek als het lichaam van een bewoner van een van de vier appartementen wordt gevonden. Al snel wordt duidelijk dat de dader toegang heeft gehad tot het pand, waarmee de vier gezinnen in het pand speelbal worden van verdachtmakingen. Is een van hen de moordenaar?
Terwijl elders in de wijk de bewoners zich druk maken om huiskatten die verdwijnen, blijkt dat de vier gezinnen in het complex allemaal een motief hadden, en een van de bewoners vraagt zich af hoelang ze met haar geheim kan leven.
'De man van nummer 12' is een langzaam opbouwend psychologisch verhaal. Het draait om de verschillende bewoners van het appartementencomplex in Oslo. Op een dag wordt er het lichaam van een bewoner gevonden en het lijkt erop dat de dader toegang had tot het gebouw, dus het lijkt erop dat één van hen de moordenaar is, toch? En dan verdwijnen er ondertussen ook nog katten... Hebben deze twee dingen met elkaar te maken?
Ik vond dit een erg prettig boek om te lezen en al gauw zat ik helemaal in het verhaal. Heden en verleden worden met elkaar afgewisseld en hierdoor worden bepaalde relaties van de bewoners steeds duidelijker. Ik was even bang voor veel dierenleed in dit boek (want daar kan ik ECHT NIET tegen), maar dat viel gelukkig enorm mee.
Het verhaal wordt héél langzaam opgebouwd. Dit kan voor velen saai en sloom zijn, maar ik vond het wel interessant. Vooral omdat je hierdoor de verschillende personages steeds beter leert kennen. Heel erg spannend wordt het allemaal niet en ik zou dit dan ook eerder omschrijven als een psychologische thriller.
De hele tijd vraag je je af of de dader zich in het gebouw bevindt, of toch misschien daarbuiten. Na een tijdje begin je wel een vermoeden te krijgen, maar toch vond ik het plot goed.
Beoordeling: 4,0 ⭐