Goed debuut!

In het park in Leiden wordt door een wandelaar een lichaam gevonden. Het cijfer vijf is in zijn buik gekerfd. Het blijkt al gauw dat het slachtoffer een journalist is die bij een bekend opinietijdschrift werkzaam was. Hij verdween enkele maanden eerder en liet toen een afscheidsbriefje achter...

Rechercheur Léon Coeur is geschorst vanwege een schietincident en mag zich eigenlijk niet met deze zaak bemoeien. Toch ziet hij een kans om met deze moordzaak zichzelf te bewijzen en te laten zien dat het team eigenlijk niet zonder hem kan. Hij besluit de hulp in te roepen van zijn nichtje Hanna, die criminologie studeert.

Dit verhaal is het debuut van auteur Samantha Stroombergen en begint meteen ijzersterk. Het verhaal wordt vanuit meerdere personages verteld, waaronder die van Léon en Hanna. Maar ook lees je een aantal hoofdstukken vanuit het slachtoffer in de witte kamer. Je komt er achter dat Hanna ook met een heel groot probleem rondloopt. Deze afwisseling is erg fijn en zorgt er voor dat het verhaal niet langdradig wordt.

De schrijfstijl van Samantha is heel vlot en prettig. Ook zijn de hoofdstukken niet al te lang, waardoor je door het verhaal vliegt. Het plot zit ook goed in elkaar en het blijft tot het einde spannend. De personages zijn erg goed uitgewerkt. Conclusie is dan ook dat dit een zeer goed debuut is!

Ik ben zeker aangenaam verrast en wil snel de andere verhalen van deze auteur gaan lezen!