Heerlijk griezelig.

Heerlijk om tussendoor even een kort verhaal van Stephen King te lezen. Niet het beste verhaal, maar wel fijn om te lezen. Nouja fijn.... fijn.... fijn.... Het is typisch een verhaal waarvan je stiekem de rillingen van over de rug lopen. Omdat je je levendig kunt voorstellen dat jij Hal Shelburn bent en met zo'n aapje in je handen zit. En ja... zie er dan meer eens vanaf te komen. Zeker nadat je erachter bent wat het aapje voor duistere krachten bezit. Ik zat nog even angstig te denken dat ik vroeger zo'n aapje (of een ander beestje) altijd prachtig vond. Brrr, blij dat ik net verhuisd ben en zeker weet dat er niet zo'n aapje in een van de verhuisdozen zit.