Ook ik hou nu een beetje van Zambia.

Na een lange turbulente tijd had ik eindelijk tijd om dit boek eens te gaan lezen. En wat ben ik blij dat ik dit boek gelezen heb. Wieke Biesheuvel heeft een aantal jaren in Zambia gewoond met haar man, die daar chirurg in het ziekenhuis is. Wieke is "just a housewife".

En het is ook maar goed dat Wieke "just a housewife" is. Zo heeft ze de tijd om vele mensen te leren kennen. Op de markt, in de winkels, in de buurt, in de compound, in het ziekenhuis en noem maar op. Met veel mensen weet ze een prachtige band op te bouwen. Wieke vertelt in haar boek wat zij die jaren zoal heeft meegemaakt. Hoe de mensen in Zambia zijn, hoe ze je in hun hart sluiten en hoe goed Zambianen kunnen delen. We leren diverse families uit Zambia kennen.

Wieke weet dit alles op een leuke manier te vertellen. Ik zie het al voor me hoe bijvoorbeeld 10 man uit 2 winkels mee gaan in/op/aan de vrachtauto om 5 bedden en 5 matrassen te bezorgen bij een nieuw gebouwd huisje. Ik heb vele momenten zitten glimlachen. Zambia klinkt, ondanks de armoede en ongeschoolde mensen, als een geweldig land. Het verhaal heeft indruk op mij gemaakt. Vooral om hoe de mensen zijn. "we share".

En wat geweldig dat Wieke via haar Nederlandse Facebook achterban geld heeft kunnen inzamelen voor vele waterputten die heel erg nodig zijn. En hoe fantastisch dat dit gelijk bij de mensen terecht komt die het nodig hebben, in plaats van een regering. En hoe goed gaat men daar mee om. Rondom Katete zijn vele mensen geholpen. Hopelijk hebben alle genoemde kinderen hun school kunnen afmaken en komen ze daar een stap verder mee.

Ik heb door dit boek het idee dat ik de families in Zambia persoonlijk ken. En ook ik ben een beetje van Zambia en haar mensen gaan houden!