Kabbelend naar het Noorderlicht

Een verrassend verhaal over Noor, met een zeer originele insteek. Noor gaat mee op een zeilboot. Ze gaat mee met een georganiseerde reis naar Noorwegen, om het Noorderlicht en walvissen te zien. Ze gaat alleen. Maar er zitten drie bekenden aan boord. Drie anderen die ze kent via een boekenforum.

De groep van vier heeft een doel op deze reis: iemand vermoorden. Ze weten alleen nog niet wie ze gaan vermoorden. Ze willen iemand die ook op de boot aanwezig is vermoorden. Tijdens de reis van 7 dagen willen ze gezamenlijk een slachtoffer kiezen en hem of haar met gif vermoorden. Ze gaan dat doen om erachter te komen of ze met de schuld kunnen leven.

Vooraf hebben ze er over nagedacht en het een en andere besproken. Maar eenmaal op het schip (of is het een boot?) komen ze er toch achter dat het niet zo heel makkelijk is. Vier mensen die iemand van de overige negen passagiers en vijf bemanningsleden willen vermoorden. Maar wie dan? Waarom die ene persoon. En als de groep het er niet mee eens is? Wat dan?

Het boek is niet zo zeer spannend. Het is vooral psychologisch. Er speelt meer dan de opdracht die Noor, Magnus, Frode en Katja (ook Wolf genoemd) zichzelf hebben opgelegd. Er zijn randvoorwaarden. Zo min mogelijk persoonlijke informatie over jezelf aan anderen geven. Maar uiteindelijk vraagt Noor zich constant af wie er liegt en wie de waarheid spreekt. Kun je elkaar vertrouwen?

Er wordt regelmatig teruggegaan naar het boek “misdaad en straf” van Dostojevski, waarin Raskolnikov een aantal mensen vermoord. De groep blikt regelmatig terug naar dit boek en de motieven uit dit boek. Ter vergelijking waarom bepaalde gedachtes goed of niet goed zouden zijn.

Het verhaal is in de ik-vorm geschreven. We beleven het vanuit Noor. Het is zeer beschrijvend en levendig beschreven. De omgeving van de reis wordt op zo’n manier weergegeven dat je jezelf een medepassagier waant. Je ziet de sneeuw op de bergen glinsteren, je ziet de orka’s door de zee glijden en je beleeft het noorderlicht.
Er zijn 3 tijdlijnen die beschreven worden: de online chats op het forum die in het verleden plaatsvonden, de gebeurtenissen op het schip die in de ik-vorm (en daardoor de huidige periode lijken) en een televisie-uitzending die na deze reis plaatsvindt. Aanvankelijk kan dat wat verwarrend overkomen. Maar na een paar hoofdstukken zit je hier helemaal in om rustig door te lezen tot het verrassende plot.

Het boek mist wel snelheid. Het verhaal is zeker niet spannend en kabbelt rustig door. Je gaat van dag tot dag mee in het verhaal, waarbij je al snel niet meer weet om welke dag het gaat. Het had sneller en spannender gemogen. Maar evengoed heeft het boek een prachtige insteek: iemand gaat dood, maar we weten nog niet wie. Het is heel beeldend beschreven. Ik heb regelmatig een haven met zijn omgeving op Google maps bekeken.

Het boek krijgt 4 sterren.