Een gemiste kans.

In natuurlijke oorzaken leren we inspecteur Tony McLean kennen. Een eigenzinnige rechercheur die steeds overhoop ligt met zijn leidinggevende. Het verhaal kent veel bekende clichés. Er worden van veel zaken veel details gegeven. Het verhaal doet me her en der denken aan de Frieda Klein serie. Waarschijnlijk omdat McLean ook graag door de stad rondloopt, aanvankelijk geen eigen auto heeft, en ook zijn eigen, onnavolgbare denkbeelden heeft.

Het boek grenst aan een bovennatuurlijke krachten / demonen. Ooit is een zestal militairen in Afrika geweest tijdens WOII. Het lijkt dat zij iets hebben meegebracht wat hen het eeuwige leven zal geven, na opoffering van een jonge dame.

Deze opgeofferde jonge dame wordt zo’n 60 jaar later ontdekt. Diverse moorden, zelfmoorden, gebeurtenissen etc. volgen elkaar in hoog tempo op. Inspecteur McLean wordt zelfs door zijn leidinggevende geadviseerd eens bij een soort van waarzegster te gaan informeren over het opgeofferde meisje van zo’n 60 jaar terug. Deze waarzegster laat bijvoorbeeld een oud boek uit de 17e eeuw zien, die bij een van de 6 mannen vandaan lijkt te komen. Bij een tweede bezoek zegt Madame Rose tegen McLean dat er een demon in hem is gevaren.
Aan het einde van het verhaal weet McLean dat de demon door geweld naar zijn volgende gastheer zal gaan. McLean laat dit echter niet gebeuren.

Het stukje bovennatuurlijk sprak me aan in dit boek. Het is een gemiste kans dat dit niet verder uitgewerkt wordt. Er zijn een aantal oude boeken over demonen. Zij worden genoemd, maar verder wordt er niets mee gedaan. Ook de opmerking van Madame Rose dat er een demon in McLean is gekomen wordt niet echt uitgewerkt. Dit had het verhaal naar mijn inzien een stuk sterker kunnen maken.

Evengoed heb ik makkelijk door de vele details heen naar het bijzondere einde. Wat nog tegenviel was de schrijfstijl. Het lijkt of het boek in het Vlaams vertaald is in plaats van in het Nederlands. Dit levert vreemde zinnen, woordspelingen en rare woorden op. Erg jammer. Ik had al een aantal keren een halve pagina van het derde deel (Galgenlied) gelezen, maar daar zie ik het niet in terug.

Het boek krijgt van mij 3 sterren.