Geloof en drugs

Met "Crossroads" schrijft Jonathan Franzen opnieuw een grootse "familie"roman. Is hij in "De correcties" cynisch en destructief , dan kan je wel zeggen dat hij hier een mildere toon heeft gevonden, zonder dat dit melig wordt. De leden van het gezin Hildebrandt staan elkaar voortdurend in de weg. Dat is één kruispunt. "Crossroads" is ook de naam van de hippieachtige religieuze beweging waar jongeren elkaar knuffelen na momenten van oprechtheid. We zijn in de jaren '70... Russ, de vader, is predikant. Zijn liefde voor zijn vrouw Marion wankelt: hij zoekt toenadering tot een vrouw van de pastorale groep. Marion's woelig verleden laait terug op en tevens haar angst en ongerustheid voor haar kinderen. Perry, de puberzoon, raakt verslaafd aan drugs en Becky, de beeldschone dochter, "vindt" het geloof in God. De oudste zoon Clem wil weg van zijn familie en neemt ingrijpende beslissingen. Wat de personages gemeen hebben, is dat zij uit hun "geloof" putten wat zij nodig achten voor hun projecten. Hun geloofsovertuiging bevestigt waar ze voor uitkomen, verantwoordt hun daden. Niet toevallig raken ze ook verslaafd aan drugs (Perry), aan sigaretten (Marion), ... Ook hun geloof is namelijk een vorm van drugs: een vlucht uit de realiteit of een vlucht uit hun verleden. Dit kan soms komisch overkomen, maar in feite is het erg tragisch. Franzen toont ons ook hoe dat kan: bijvoorbeeld door de harteloze opvoeding van vader Russ, of het verleden van Marion. Het gezin wankelt net door de instabiliteit van de ouders. De vorm van verzoening die er komt op het einde van de roman is vals: een illusie die gecreëerd wordt om de realiteit te verdoezelen, om niet geconfronteerd te worden met de ware gevoelens... Franzen verdeelt zijn roman in twee grote delen: "Advent" (het verlangen naar de geboorte van Jezus), en "Pasen" (de dood van Jezus en zijn verrijzenis). Hier zal ook wel een reden voor zijn... Knap alweer hoe Franzen in deze roman de personages heel levend voorstelt: je kent ze op den duur door en door. Voor mij toch een topper uit de nieuwe Amerikaanse literatuur!