Spiegels van de menselijke ziel

Nijlpaard, Olifant, Eekhoorn, Walvis, Potvis, Krekel, Aardworm, ... intussen kennen we de dierenpersonages van Toon Tellegen al heel goed uit zijn vele schitterende verhaaltjes. Ook deze bundel is een juweeltje. Ik zou het meteen aanraden als origineel verjaardagscadeau! De dieren blijven steeds zichzelf: zo is er de Olifant die steeds uit de boom valt, de empathische Eekhoorn, Slak en Schildpad die elkaar niet kunnen luchten... Ook al zijn de dieren herkenbaar, toch slaagt Toon Tellegen er steeds in om ze in elk verhaaltje op een unieke manier voor te stellen. Hun diepzinnigheid, hoogdravendheid, weemoed of hulpeloosheid, ...: het zijn vaak spiegels van de menselijke ziel.
Enkele pareltjes:

"Iedereen zou alleen met zichzelf zijn verjaardag moeten vieren, meende hij. Iedereen kon iets van zichzelf leren. Zichzelf verrijken, zo noemde hij dat. Iets blijvends van zichzelf opsteken. Anderen zijn franje, opsmuk. Overbodige accessoires." (Meikever)

"Ik ben verdrietig, egel", zei de vlinder en hij keek omlaag.
De egel bleef staan, keek omhoog en zei: "Dag vlinder. Ik ook."
"Jij ook?" vroeg de vlinder.
"Ja," zei de egel, "heel verdrietig (...) Misschien zijn we precies even verdrietig en houden we elkaar als het ware in evenwicht. Dat zou wel heel bijzonder zijn, maar het kan." (Vlinder)

(...) hij verdwaalde vaker dan dat hij de juiste kant op zwom (...). Een tijdlang zwom hij doelloos rond en had alle tijd om over zichzelf na te denken. De mier noemde hem de paradox: hij die verdwaalt om niet te verdwalen.
(Walrus)

"Wij tasten in het duister, aardworm."
"Ja," zei de aardworm. (Aardworm)

"Hij wou dat hij nog leefde en duizend werd, desnoods tienduizend, maar hij stierf alleen maar verder en verder uit" (Mammoet)

Na elk verhaaltje komt er steevast een glimlachje op je mond (of bij mij soms een luid lachje). Een glimlachje met een vleugje weemoed in...