Hier had ik iets meer van verwacht

Ik werd enorm aangetrokken door de cover van het boek. Na het lezen van de achterflap sprak dit verhaal mij dan ook enorm aan. :)
Ik vond de eerste helft van het boek enorm interessant aangezien ik enorm benieuwd was hoe de schikgodinnen over deze wereld heerste en er magie in dit verhaal verweven zat. :) Het verhaal werd vanuit de 2 hoofdpersonages geschreven (Damien en Wren). Daardoor kreeg ik een mooi beeld van beide personages en begreep ik hun karakter en gedachtegang ook beter. Vind dat altijd een groot pluspunt. :) Dat zorgt ervoor dat een verhaal meer diepgang krijgt en daar hou ik enorm van. :)
Jammer genoeg had ik meer van dit verhaal verwacht en bleef ik toch wat op mijn honger zitten. Naar mijn mening was er amper sprake van een wereldopbouw en kreeg ik ook niet de nodige info mee over de schikgodinnen. Er werd vermeld dat de schikgodinnen bepaalde dat de mensen uit de hogere kring een gave kregen (de mensen die het verdienden), maar nergens werd vermeld op welke basis de schikgodinnen kozen wie wel of wie geen gave kreeg. Dat vond ik wel enorm jammer want zo miste ik naar mijn mening veel van de verhaallijn.
Het verhaal kwam goed op gang doordat Damien de magische gave steelt van Wren en hij vindt zijn eigen foto hierin. Dat maakte mij heel nieuwsgierig om verder te lezen want ik wou natuurlijk weten hoe het verhaal zou aflopen. :) Halverwege het boek kabbelde het verhaal een beetje aan waardoor ik ineens minder geneigd was om verder te lezen en het wat langer duurde eer ik het boek terug op nam. Doordat Wren en Damien dan ook nog eens moeten samenwerken om haar gave terug te kunnen halen, komen er allerhande geheimen aan het licht. Dat maakte dat er weer vaart in het verhaal zat en kon ik weer genieten van al deze geheimen die aan het licht kwamen. :) Het boek eindigt met een cliffhanger, maar ik moet toegeven dat ik nu nog niet weet of ik het vervolg ga lezen.
Hier zat heel veel potentie in, maar voor mij kwam het er niet zo goed uit. Maar toch een verdiende 3 sterren voor de momenten dat ik in spanning las. :)