Meegenomen in de wereld van de walnoten :)

Ook dit vond ik weer een super mooi verhaal in deze reeks. :) Het nam mij mee in de wereld van de walnoten en wat heb ik toch weer veel bijgeleerd daarover. :) Dat maakt deze reeks eigenlijk wel sterk, want in elk deel leer je echt bij. :) En wat ik ook altijd geweldig vind is dat er op het einde recepten staan die je zeker eens moet uitproberen. :) Dit najaar ga ik zonder twijfel de walnootkoekjes uitproberen! :) Daaraan merk je gewoon hoeveel werk en tijd Manuela Inusa heeft gestoken in het opzoeken van deze informatie. :)
In dit verhaal zit ook weer de nodige diepgang en verdriet verwerkt, wat maakt dat de personages in dit boek ijzersterk zijn. Een heel groot pluspunt is dat er in dit deel een schrijver aan te pas kwam! :) Heerlijk om ook eens te mogen lezen over hoe hij begint met het schrijven en waar hij de inspiratie vandaan haalt. :) De hoofdstukken worden vertelt vanuit Vicky, Liam en Abby. Ik voelde erg veel sympathie voor elk personage, behalve voor Abby. :/ Met haar had ik nu echt geen klik en ik ergerde mij mateloos aan haar. :/ Als moeder zet je je kind op de eerste plaats en niet jezelf. Ik kan daar gewoon echt niks sympathie voor voelen.. . En hoe kan je je kind nu in de steek laten? Mijn hart brak ook als het kleintje 's morgens oude friet van de dag ervoor als ontbijt moest eten of droge cornflakes.. . Verantwoordelijkheidsgevoel was nul komma nul. :/
Maar Vicky en Liam zorgde ervoor dat het verhaal veel 'Ooooh' momentjes had en ik gunde het hun van harte! :) Ze zijn allebei veel te goed voor deze wereld. :) Vond het ook wel leuk dat er een soort spanning in het verhaal zat omdat er geheimen aan het licht moeten komen. :) Dat maakte dat ik het boek niet kon weg leggen want wat kan er toch gebeurd zijn in het verleden van de geweldige Liam? :) Ik moest het gewoon weten! :)
Alweer enorm genoten van dit deel en ik kijk uit naar het volgende deel! Vind deze reeks zeker een aanrader!! :)