Dit boek nam mij niet zo mee dan haar andere boeken

Ik beluisterde dit boek via Storytel tijdens het woon/werkverkeer. Ik lees/beluister heel graag de boeken van Manuela Inusa, maar dit boek vond ik 1 van de mindere die ik al van haar gelezen heb. :/ Op zich vond ik het wel een heel mooi en ontroerend verhaal, maar ook dit boek ging over de rouwverwerking na het overlijden van de verloofde van het hoofdpersonage en het daarna opnieuw beginnen. Wat op zich heel knap is als je dat kan want ik weet niet of ik zo sterk zou staan om opnieuw te kunnen beginnen. Op dat vlak echt heel veel respect ook voor dit hoofdpersonage! :)
Het vorige boek dat ik las van haar ging ook over rouwverwerking en dat werd mij een beetje teveel van het goede. Ik denk dat dat de reden is waarom ik van dit boek minder heb kunnen genieten. Te kort op elkaar een boek gelezen met ongeveer hetzelfde plot...
Wel heb ik mij mateloos geërgerd aan het stadje... . Het leven draait daar vooral om mais. Het boerenleven vind ik op zich geweldig want ik woon zelf tussen de boeren, maar in elk hoofdstuk wordt er zeker 15x mais vermeld. (Soms zelf 5x in een zin :o) Zo erg dat de mais er langs mijn oren uit kwam en dat vond ik wel echt heel jammer. :/ Vond het in bepaalde stukken ook niet meer zo realistisch over komen. Er werd vermeld dat er een wedstrijd gedaan werd om ter meeste maiskolven op te eten. Op zich lijkt mij dat wel een leuk idee want dat is eens iets anders dan om ter meeste hamburgers eten, maar een persoon die 41 maiskolven opeet? Euh?? Mijn maag draaide er een beetje van om eerlijk gezegd...
Ondanks dat dit boek niet tot mijn favorieten behoort, gaat me dat niet weerhouden om nog andere boeken van Manuela Inusa te lezen of beluisteren. :)