Fijne en grappige verrassing

Een boek over de leden van een steenrijke familie in New York, behorend tot zo ongeveer 1% van de bevolking, vader Chip, moeder Tilda, dochters Georgiana en Darley en zoon Cord, getrouwd met Sasha. . Op de achterflap staat ook nog dat ze allemaal problemen krijgen.
Lijkt misschien niet erg aantrekkelijk, maar dit boek is toch anders dan een doorsnee-feelgoodroman.
Ja, de familie Stockton is inderdaad stinkend rijk, geërfd geld van beide kanten en vader doet in vastgoed en toch komt op een gegeven moment aan de oppervlakte dat het niet allemaal glamour is.
Sasha, de vrouw van Cord, zit eigenlijk klem: ze is van lagere komaf, haar familie werkt gewoon, dus geen oud geld. Haar schoonzusjes gaan er klakkeloos van uit dat ze Cord dus om zijn geld heeft getrouwd en ze noemen haar achter haar rug de GD, de golddigger. Verder wonen Sasha en Cord in het ouderlijk huis van de familie, maar dat staat nog vol spullen van de familie. Sasha wil het zelf inrichten maar de familie zegt aan de ene kant dat hun spullen wel weg mogen, maar wanneer het erop aankomt gaat het niet door: “…als we nou die kastjes eruit halen?” Oh nee, zegt haar schoonmoeder, “die moet je er echt niet uithalen. Ze zijn perfect voor losse dingetjes en spulletjes…hoeden, alles met een rand dat je niet wilt pletten.” Je leeft enorm met Sasha mee, want ze kan nooit iets goed doen. Ze past niet in het milieu, doet dingen fout, volgens de familie dan.
Georgiana vindt zichzelf geweldig, want ze werkt voor een liefdadigheidsorganisatie. Dat ze zwemt in het geld, daar komt ze laat pas achter, want ze vindt het heel gewoon. Dan heeft ze een relatie met een collega maar daar zitten ook de nodige haken en ogen aan.
Darley zit met een probleem: haar man raakt door een gemene streek van een collega zijn baan kwijt, maar dat vertelt ze niet, want dat doen ze niet in haar milieu.
Werkelijke problemen dus. En dat is het knappe van het boek: je krijgt sympathie voor de mensen en je kunt je inleven in hun wereld. Uiteindelijk komt het allemaal wel goed, maar alle leden van de familie moeten wel hun best doen om uit hun bubbel te komen en eens wat verder rond te kijken.

Daarnaast is het boek ook nog eens heel humoristisch: “Cord had al heel lang geleden de kunst geperfectioneerd om zich op bruiloften en partijen vol te proppen als een absoluut varken.”
“Sharon had kort grijs haar – niet modieus ijzig grijs maar het onverzorgde gelige grijs, ze droeg altijd linnen dat kreukelde rond haar middel en bij haar oksels en kwam vaak naar mensen toe om ongevraagd hun schouders te masseren.”
Zoals gezegd: ik had wat bedenkingen bij de achterflap, maar het boek was een feest om te lezen.