Puur en goed

Ik las het boek - Ben ik nou gek - van Saskia Oudshoorn. De eerste druk in 2018 gaf zij zelf uit. De nieuwe versie is uitgegeven door Droomvallei Uitgeverij.
De nurcode 301 geeft literaire roman/novelle aan.

Waar gaat het verhaal over:
Als een trage moordenaar sluipen ze het leven van de nuchtere Suus binnen: paniekaanvallen.
Het verbaast haar zelf nog het meest dat juist zij daar last van krijgt. Als Suus niet veel later wakker wordt op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis, wil ze meteen naar huis. Dat mag, als ze een baby meeneemt. Het verplegend personeel zegt dat die van haar is. Suus gelooft er niks van en wil zonder het jongetje naar huis. Lukt het haar om te ontsnappen of gaat ze accepteren dat het haar baby is?

Het thema stressmedicatie, angst- en paniekstoornis maakt het verhaal behoorlijk spannend. In het begin was ik wat huiverig. Aan de ene kant was ik nieuwsgierig naar de ervaring van de hoofdpersoon, aan de andere kant was ik bang voor nare associaties. Gelukkig kwamen die niet.

Ik werd vrijwel meteen het verhaal ingetrokken. De schrijfwijze van Saskia is direct en toegankelijk. De cursief gedrukte tekst geeft de discrepanties aan tussen wat er rond Suus van Someren gebeurt en wat Suus denkt. Dat is regelmatig hilarisch en soms zelfs herkenbaar.
De hoofdpersoon neemt je mee in het proces hoe iemand sluipenderwijs de weg kan kwijtraken. Dat gebeurt nooit van de ene dag op de andere. Knap gedaan.

Als lezer word je heen en weer geslingerd tussen de werkelijkheid en de waanzin die het overneemt. In hoeverre is waanzin of tijdelijke gekte écht gek?
Het verhaal leert de lezer dat medicatie op het gebied van psychofarmaca gevaarlijker kan zijn dan de aandoening/klacht zelf. Ik ben niet tegen medicatie als ondersteuning na heftige ervaringen, maar die mogen niet lichtzinnig worden verstrekt waarna de patiënt aan zijn/haar lot wordt overgelaten. Zonder begeleiding/ondersteuning kunnen dergelijke medicijnen fatale gevolgen hebben.

Ik heb het boek in vier leessessies uitgelezen. Regelmatig moest ik grinniken, hardop lachen zelfs. Ook zat ik delen te lezen met tranen in mijn ogen van ontroering en compassie voor de personages. Verdwalen in je leven, het donkere duistere waarin je kunt belanden door stofjes die in je brein verschuivingen creëren, is ongeveer de akeligste plek waar je je kunt bevinden. Je kunt er niet uit weglopen.

Het is een belangrijk boek als je niet bekend met wat je brein met je kan doen en om meer begrip te krijgen voor vrienden of familie die met het thema angst te maken hebben. Het is ook zeker een fijn boek, zeker door de humor, voor lezers die bepaalde gevoelens herkennen.

Ik waardeer het boek met ****1/2

Dank je wel, Saskia, voor het recensie exemplaar. ☺️