Lezersrecensie

Best knap!


Tom Rövekamp Tom Rövekamp
8 mrt 2022

Het begint al goed in de inleiding, waarin Asimov zich laatdunkend uitlaat over een schrijfster wier werk doorleefd, filosofisch en literair interessant is (bron: karakters.nu): Mary Shelly.
Ongetwijfeld is het lollig bedoeld, maar mij wint hij zich er niet mee. Hieronder een stukje (in het oorspronkelijke Engels klinkt het niet anders):

“Wilt u de nachtmerrie van een schrijver horen?
Stel u een schrijver voor die in zeer hoog aanzien staat en die weet dat hij een Groot Man is. Hij is getrouwd met een vrouw die klein van stuk is en zelf ook wel eens schrijft, maar natuurlijk is zij niets vergeleken met haar onvolprezen echtgenoot, noch in haar eigen ogen, noch in die van de wereld, noch (heel belangrijk!) in zijn ogen. En stelt u nu eens voor dat, ten gevolge van een luchtig gesprekje over iets, het kleine vrouwtje voorstelt daar een boek over te schrijven. De Grote Man lacht minzaam en zegt: ‘Natuurlijk, schat. Ga jij je gang maar.’”

Groot hoor, Asimov.
Maar goed, de inleiding was bedoeld om iets duidelijk te maken over het ‘Frankensteincomplex’. Toen hij in 1940 robotverhalen ging schrijven zou hij het allemaal anders doen: zijn robots zouden zich nooit, nooit tegen hun schepper keren. Uiteraard gebeurde er vervolgens via allerlei rare bochten niets anders dan dat in zijn verhalen…

Dan volgt zijn eerste verhaal en dat kunt u maar het beste overslaan, tenzij u liefhebber bent van lach-of-ik-schiethumor. Maar ach, hij was net 21-22 toen hij het schreef.
Het tweede verhaal, op dezelfde leeftijd geschreven overigens, is een stuk aardiger, maar het derde is dan weer niet te pruimen zo flauw. Terwijl hij toen toch al een respectabele 36 jaren telde en een ervaren schrijver was. Verder zal ik u niet langer lastig vallen, maar ermee volstaan dat na lezing van deze bundel de wetten der robotica mijn neus uitkwamen en te melden dat de verhaaltjes (behalve het laatste) gemeenschappelijk hebben dat ze oppervlakkig zijn en flinterdun, en flauw en melig en vergezocht. Om daarmee wereldberoemd te worden … da’s best knap!

Reacties

Meer recensies van Tom Rövekamp

Boeken van dezelfde auteur