Lezersrecensie
Stoerdoenerij
De eerste zin zat me meteen al dwars: hoezo de dertien letters van zijn naam? Beginnen we meteen al met een spelletje? Raad eens wat ik ermee bedoel en als je het niet snapt hoor je er niet bij! Zoiets.
En het werd er niet beter op. Jongejonge, wat zijn we toch literair. De tekst op de achterflap meldt heel stoer dat het boek verontrustend is. Tja, dat doet het altijd wel goed, verontrustend. Verder nog iets over feilloos en een welhaast onvatbare zielstoestand. Ach ja, zo is nu eenmaal die stoere taal. 'Haar benen neurieden achter een waas blonde haartjes (blz 17)', 'Zijn geilheid blafte, een koud dier van plicht' (blz 18), 'Begrijpen is flirten. (En zij daar, aan de andere kant van de wereld, was een hoer, kon niets horen of ging wijdbeens op haar rug liggen.)' (ook blz 18). Misschien moest meneer Mulisch het vak nog écht leren, maar voor mij is het louter stoerdoenerij.