Een staaltje epische verdichting

De achterflap blèrt triomfantelijk:
“Dr. Asimov’s boek – zijn eerste sinds tien jaar! – werd bekroond op de in 1966 gehouden ‘24th World Science Fiction Convention’ en in samenwerking met o.a. Otto Klement leidde het tot de film ‘Fantastic Voyage’, de kostbaarste en origineelste science fiction-produktie aller tijden.”
Maar het is precies omgekeerd: het boek heeft niet geleid tot de film, maar de film tot het boek! In het colofon staat het overigens wel juist: ‘based on the screenplay by Harry Kleiner from the original story by Otto Klement and Jay Lewis Bixby’. Maar ja, wie kent nu Otto Klement? Bantam Books verkreeg de rechten en zocht Asimov aan er een boek van te maken. Een fraai staaltje episch verdichting dus, of: de duivel schijt altijd op de grootste hoop.

Het boek zelf heeft eigenlijk niet zoveel om het lijf, het is een eenvoudig detective/spionage/sabotage-verhaaltje uit de tijd van de koude oorlog. De wereld is verkleind tot Amerika en Rusland, Onze Zijde en de Andere Zijde, Wij en Zij.

Als je je niet teveel laat afleiden door het af en toe zeer wankele ‘science’-aspect, is het best een aardig verhaal.
Jammer dat de vertaler het Engelse ‘snorkel’ vertaalt als ‘snorkel’ en niet als ‘snuiver’, een compleet ander ding. En dat ie in verband met het totale aantal hartslagen in een mensenleven dacht dat ‘billion’ wel ‘biljoen’ zou zijn, en bij het totale aantal cellen van een menselijk lichaam dacht dat ‘triljoen’ als vertaling van ‘trillion’ in aanmerking zou komen. En ‘voetbal’ voor ‘football’? Nou ja, die klopt dan wel ,want voetballen doen we in ons landje meer dan football spelen. Maar dat is allemaal haarkloverij…

Leuk detail is dat bij de ontknoping in de film een kleinigheid over het hoofd is gezien waar in het boek wel aan gedacht is.