Dwaas jongensboek

Het is wonderlijk dat iemand die totaal niet overweg kan met tijdreisverhalen ze keer op keer weer schrijft. Over de tijdoorlog in dit boek laat hij één van de hoofdpersonen zeggen (pagina 66): "...en beide partijen trachten het verleden te scheppen waaruit ze zijn voortgekomen." terwijl op pagina 34 iemand in antwoord op een vraag zegt dat het verleden veranderen per se onmogelijk is. Tja, dan vraag ik me natuurlijk meteen af waarom de strijd waar het over gaat in het boek dan in de tijd moet worden uitgevochten; dat kan je dan wel laten. Het kan nog zijn dat ik zijn verfijnde gevoel voor humor mis, maar verder bestaat het boek uit dwaze jongensavonturen, dus ... Wat te denken van een nachtelijk gevecht bij een kampvuur waarbij onze ongewapende held een meisje met hulpeloze ogen en trillende lippen redt van een afschuwelijk lot door eerst de leider van de slechteriken met één klap te vellen, daarna, uiteraard ook met één klap, de onverlaat die haar aan een halsband met riem gevangen houdt, en dan de rest van de aanvallende meute (tien man, gewapende met messen, speren, bijlen...) te lijf gaat tot het restant van de bruten zich angstig terugtrekt in de bosjes? Onze held liep bij het vellen van de vierde of vijfde onverlaat weliswaar de wond op van een vuurstenen dolk, zodanig dat 'het bloed uit de snede spoot', maar och, wat geeft het; en Poul komt er verder dan ook niet meer op terug...

Het boek begint interessant genoeg en met humor, zoals meestal bij Poul, maar al na de eerste twee hoofdstukken zakt het af. Voor mij was dit de eerste aanwijzing, op pagina 22: De auto waarmee de held en zijn werkgeefster hebben gereisd (zij reed) wordt geparkeerd in de berm van een achterafweggetje en als ze van de auto weglopen zegt hij: 'Ik begrijp je bedoeling. We hebben er geen behoefte aan dat de plaats van de auto een toevallige voorbijganger aanwijzingen geeft over de richting die we zijn ingeslagen.' Dit laat Poul hem dus zeggen terwijl held noch zijn metgezellin achterlijk zijn, maar Poul behandelt zijn lezer alsof deze dat wél is. Dan ben ik eigenlijk wel klaar met zo'n boek. Zeker als Poul op de flaptekst wordt aangeduid als topauteur.
Dat werk dus, leuk voor jongens van dertien (maar niet als zodanig uitgebracht).
Poul heeft heel wat gemaakt, goed en minder goed. Dit boek vind ik dan toevallig niet bijster best, maar een boek als 'Gevecht met de goden' (een wat vreemde titel is voor een werk dat eigenlijk 'World without stars' heet, maar ja verkoopcijfers, hè...) vind ik dan weer heerlijk en geef ik zo vier sterren (zou ik doen als het een ISBN had).