Een gruwelijke moord rakelt een trauma uit het verleden op

De cover trekt de aandacht. "Winnaar Gouden Strop 2019. Het weiland is donker en koud. Het meisje had geen schijn van kans. Waarom moest ze sterven?" Eeb roodharige met oranje vest tegen een dongergroene achtergrond en een knalrode title "De dwalenden". Enkel die titel valt een beetje uit de toon. Dat wordt dan weer meer dan goedgemaakt door de achterflap waar we de kennismaking hernieuwen met de 2 hoofdpersonages, rechercheur Léon Coeur en zijn nichtje Hanna.
Al wordt het niet expliciet vermeld dit is het derde en laatste boek in een trilogie. De drie boeken in de juiste volgorde lezen is aan te raden maar niet absoluut noodzakelijk. Het is perfekt mogelijk om dit boek op zichzelf te lezen.
Met een ijzersterke, doch huiveringwekkende, proloog wordt de lezer meteen vol in het verhaal gegooid. Meteen ook komt een stijlkenmerk van Samantha Stroombergen tot uiting: schrijven vanuit wisselend perspektief, wat het makkelijk (of juist ongemakkelijk bij de psychopaten) maakt om je in te leven in het verhaal.
Zowel Léon als Hanna zijn al bekend bij wie de vorige boeken heeft gelezen, beiden maken in dit deel een dramatische evolutie door.
Het geheel speelt in en rond het Nederlandse Leiden, de stad waar Samantha Stroombergen studeerde.
Het is een grimmige thriller waar de huiveringwekkende en spannende scenes afgewisseld worden met warme en liefdevolle familiemomenten, al blijven de spelers ook de normale huiselijke beslommeringen niet bespaard.
De interne procedures bij de politie en de sfeer en omgang tussen collega's spelen geen opdringerige hoofdrol maar worden wel heel waarheidsgetrouw weergegeven.
Dat is trouwens aan ander kenmerk van dit verhaal: de geloofwaardigheid ondanks de zware thema's pedofilie an abortus die aan bod komen. Deze onderwerpen blijven brandend aktueel.
Psychologisch zit het boek weerom erg sterk in mekaar, niet enkel voor de hoofdpersonen, zowel de goede als de slechte, maar ook de bijfiguren worden psychologisch duidelijk uitgetekend.
Op de achtergrond speelt zich voro Hanna ook nog een romance af, al loopt dat niet van een leien dakje, mede door het rugzakje dat ze meedraagt na een jeugdtrauma.
Uiteindelijk komen alle draden vanuit het verleden, het heden en over de drie boeken samen in een opnieuw verrassende plotwending. De spanning stijgt ten top en het boek wordt afgeloten met een trieste epiloog die toch ook een boodschap van hoop bevat.