Toch wordt ook nu weer niet alles beantwoord en blijft er ruimte voor eigen interpretatie

Met dit boek beantwoordt Dan Simmons vele vragen waar ik mee bleef zitten na het lezen van Hyperion. Nog niet allemaal, maar toch... Daardoor moet je deze beide boeken ook na mekaar lezen en kunnen ze best gezien worden als een tweeluik van hetzelfde dikkere verhaal.
Waar in deel 1 vooral de achtergronden van de reisgenoten werd onder de loep genomen en eigenlijjk slechts werd toegewerkt naar de ontmoeting met de Shrike wordt alles nu veel concreter en veel meer actueel. De gebeurtenissen volgen elkaar snel op, de perspektiefwisselingen tussen de verschillende personen van de expeditie en een aantal buitenstaanders ook.
Algemeen verschuift de perceptie van de reden van al wat er gebeurt om op het einde van het verhaal een toch wel onverwachte (maar nog niet definitieve?) climax te bereiken.
Aktie, spanning, doden, verschuivingen in de tijd, psychologische flitsen maken dit verhaal echt niet simpel maar naargelang de plot zich verder ontwikkelt groeit ook het begrip bij de lezer.
Toch wordt ook nu weer niet alles beantwoord en blijft er ruimte voor eigen interpretatie en eventueel een volgend deel in de reeks.