Zoektocht naar een verdwenen kanovaarder

Een man laat de beschaving achter zich en vaart in een kano de grote Amerikaanse rivieren af. Plots verdwijnt hij van de radar. De politie contacteert Ben McGrath, een journalist bij The New Yorker. Ze hebben zijn contactgegevens tussen de spullen van Conant gevonden. McGrath begint een zoektocht naar de verdwenen avonturier. Dit boek is daar de weerslag van.

De cover is gestileerd en geeft goed de inhoud weer. Een man die aan het begin van de reis kleurloos is en die we via zijn geschriften zullen leren kennen. De rode kano prominent in beeld tegen het woest water op de achtergrond. De achterflap bevat een intrigerende beschrijving van het boek en een korte bio (met foto) van de schrijver.

Het boek begint met een kort citaat van Dick Conant dat als het ware zijn hele persoonlijkheid samenbalt. Dan enkel kaarten gevolgd door een officieel voorwoord waarin wordt weergegeven wat de aanleiding tot de zoektoch is en hoe men bij McGrath terecht kwam.

De epiloog is lang en filosofisch, vol hoop en desillusie. Meer details zouden spoilers zijn.

De reis van Conant wordt aan de hand van zijn eigen dagboeken gereconstrueerd. McGrath probeert ook iedereen die vermeld wordt (vaak cryptisch) te traceren en indien mogelijk te contacteren. Via telefoon of fysiek. Grotendeels chronologisch wordt er toch herhaaldelijk teruggesprongen in de tijd naar gelang er extra informatie beschikbaar komt.

De hoofdrolspeler is natuurlijk Conant (en de machtige natuur waartegen hij de strijd opneemt) maar ook de maatschappij en hoe die met het fenomeen Conant omgaat. De vele plaatsen langs de rivieren die Conant passeert en soms aandoet passeren ook de reveu. Meer nog de mensen die hij ontmoette en waar hij een indruk bij naliet. Dit komt dan in de vorm van, soms heel korte, citaten en interviews.

Het boek wordt veelal uit het perspectief van auteur Ben McGrath verteld. De journalistiek kant van de schrijver blijkt uit het feit dat hij de interviews weergeeft vanuit het perspectief van de geïnterviewde. En de citaten van Conant komen uiteraard van hemzelf.

Het is een zoektocht en journalist Ben McGrath gaat te werk zoals het een geroutineerd onderzoeksjournalist betaamd. Hij volgt alle sporen, documenteert zich en brent alles bijeen tot een samenhangend geheel alvorens hij conclusies probeert te trekken. De lezer kan hem bij elke stap op de voet volgen. Hier kan ik melden dat het gebruik van Google tijdens het lezen een aanrader is. Daarmee kan de enorme hoeveelheid namen en plaatsen veel beter gevoldg worden en wordt het meteen een doe-boek.

De persoonlijkheid van Conant en zijn avonturen zorgt soms voor vrolijkheid. De schrijver bouwt een gedegen psychologisch profiel op van Conant, zoals die zichzelf ziet en zoals de omgeving hem ziet. Niet altijd even flatterend maar zeker eerlijk.
Een rode draad in het verhaal vormt de geheimzinnige Tracy waar Conant verliefd op is maar die atijd onbereikbaar schijnt te blijven.

De zoektocht met de vraag of Conant, al dan niet levend, zal gevonden worden brent de nodige spanning in het verhaal. De schrijfstijl zorgt voor de snelheid en houdt het makkelijk en boeiend. Conant zelf zorgt voor de lijm waarmee alles samnenhangt.