De ezel bepaalt in het begin het tempo maar gaandeweg lopen de dingen steeds sneller,

Een verhaal dat ondanks dat het op echte feiten gebaseerd is, toch nogal onwaarschijnlijk overkomt. Het begint gezapig en ook wel een beetje komisch wanneer de 3 helden een vertegenwoordiger in pudding ontmoeten en hem uit de nood helpen. Die pudding blijft als rode draad in het geheel voor humor zorgen.
Voor de rest is het heel wat ernstiger met veel dreigementen, (kleine) aanslagen en vecht- en sluippartijen. Een groot deel van het verhaal wordt besteed aan het uitleggen waarom het bouwen en gebruiken van illegale zenders zo gevaarlijk is voor de maatschappij en ze dus ten alle prijze moeten opgespoord en uitgeschakeld worden. Ik behoorde zelf tot de sceptici die dat eerder als een sport beschouwen maar Pieter Nierop maakt zijn punt wel erg duidelijk als het boek zijn climax nadert en er mensenlevens in gevaar zijn.
De ezel bepaalt in het begin het tempo maar gaandeweg lopen de dingen steeds sneller, meer in het temp van de puddingverkoper, meneer Snel. De namen van de personages zijn allemaal speciaal en waarschijnlijk geen aanleiding voor processen van bestaande personen.
Leuk en doet toch wel nadenken, al is het voorbijgestreefd door de televisie, wat in het boek ook al voorspeld wordt.