TongTop3

Het omslag van dit boek springt gelijk in het oog: felrood en een opvallende titel. Het blijkt om het dagboek te gaan van Ronald Venema als puber. Tijdens het maken van een podcast kwam het idee ter tafel om er ook boeken van te maken. Ja, boeken, want het vervolgdeel staat gepland.
De lezer weet meteen wat hij voor de kiezen krijgt, want in de vulpen staat de tekst 'mijn onwijs eerlijke puberdagboeken' en dat is een juiste typering van de inhoud.
In een tijd waarin preutsheid weer toeneemt is het een opvallend openhartig dagboek over erotische fantasieën en gebeurtenissen in de jeugd van Venema, want we gaan terug naar het jaar 1992.
Dat is ook gelijk de valkuil voor de hedendaagse jeugd. De voorbeelden zijn voor hen niet herkenbaar, bijv. Leontine van Het Rad van Fortuin en de erotische gedachten en handelingen daarbij. Het is sowieso geen dagboek voor de gevoelige en gelovige lezer. Bijv. op pagina 93 'godverdomme!, afzetter!, oplichter! klotezooi'.
Er wordt ook op seksueel gebied geen naam en situatie ongenoemd te laten. Dat past ook bij de openhartigheid van dit dagboek. Het meest geslaagd vind ik de situaties rond de TongTop 3, situaties waarin Ronald heel graag voor het eerst wil tongen. Probleem vormen de slotjes (beugel) bij meisjes en dat kan tijdens bepaalde seksuele handelingen wel eens pijnlijk zijn. Uiteraard wordt dit in het verhaal minder voorzichtig uit de doeken gedaan. Er is zelfs een meisjes dat buiten de Top 3 valt, maar als er geen beter alternatief is ...
Wat ik minder logisch vind is dat er sommige woorden zijn doorgestreept omdat Ronald niet weet hoe je die schrijft, maar hij hoort wel bij de vwo- uitblinkers op school. Dat rijmt voor mij niet helemaal.
Ik zou eigenlijk niet weten hoe lezers vanaf ca. 14 jaar dit dagboek vinden. Het lijkt mij vooral leuk - er zit veel humor in - voor mensen van de leeftijd van de auteur of ouderen zoals ik. Ik kan mij uiteraard vergissen.
Voor mij is een vervolgdeel overbodig. Het is meer commerciële uitbuiting van de lezersportemonnee. Uitbuiting klinkt zwaar in dit verband, maar kan niet gelijk op een passend synoniem komen. Het boek leest snel en ik vermoed dat twee delen best gecombineerd hadden kunnen worden.
De simplistische cartoonachtige zwart-witillustraties passen wel bij de inhoud.
Best wel genoten, maar geen onuitwisbare indruk. Drie sterren. Vermakelijk, meer niet.