Na de oorlog woedt de oorlog vooral in jezelf

Zoals vorig keer reeds gememoreerd brengt uitgeverij Kluitman veel historische (lees boeken over de Tweede Wereldoorlog) uit. Het boek 'De tulpenjongen' heeft een andere opzet dan het gros van de oorlogsboeken. Interessant gegeven is het feit dat de dochter van Britta - een van de twee hoofdpersonages - het boek geschreven heeft en is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een Nederlandse jongen, Wim in het boek.
De verschrikkelijke Hongerwinter ligt net achter Wim en veel anderen. Wim gaat een klein jaar bij een gastgezin in Zweden bijkomen van de verschrikkingen van de oorlog.
Hij hecht zich aan de familie aldaar, maar gaat negen maanden later weer terug naar Tiel.
Het verhaal moet het niet hebben van de opgeklopte, spannende beschrijvingen. Het is een ingetogen verhaal. Soms zijn de Zweedse namen even wennen. Het is een boek voor de lezer die geduld betracht bij het lezen.
Qua leeftijd is het voor 10-jarigen en ouder geschikt.
Los van de inhoud- ik vind het lettertype erg klein. dat heb ik bij meer boeken van de uitgever.
Vier sterren voor dit verhaal, omdat het eigenlijk een vrij onbekende geschiedenis schetst. Een geschiedenis die laat zien dat de oorlog wel fysiek afgelopen kan zijn, maar die in alle hevigheid nog in jezelf woedt.
De nachtmerries van Wim geven dat goed weer.
Ook de overlevingskracht en het aanpassingsvermogen van mensen krijgt gezicht in dit verhaal. Wim is een 11-jarige die zich moet zien te redden in een vreemd land, waar een voor ons moeilijke taal gesproken wordt.

De feitenopsomming achterin zal ook voor kinderen verbijsterend zijn. Oorlog maakt veel stuk, zo niet alles.
De verstilde lezer kan beginnen aan deze boeiende geschiedenis..